Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2009 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1189/08, wezwał A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w kwocie 100 zł. Jako podstawa prawna wskazany został § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
A. Z. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o połączenie trzech toczących się przed sądem spraw z jej udziałem i pobranie jednego wpisowego. Podkreśliła, że sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1169/08, I SA/Kr 1170/08 oraz I SA/Kr 1189/08 dotyczą tej samej powierzchni, jednej i tej samej działki. Orzeczenie w jednej ze spraw będzie miało zatem takie samo odzwierciedlenie co do pozostałych. Prowadzenie ww. spraw oddzielnie jest więc niecelowe i nieuzasadnione ekonomicznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponieważ do ostatnio wymienionego postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny sprawując nadzór jurysdykcyjny bada, czy podczas wydawania zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie przewodniczącego jest zgodne z prawem, a argumentacja strony przedstawiona w zażaleniu nie podważa tej oceny.
Należny w sprawie wpis stosunkowy niewątpliwie winien być uiszczony w kwocie wskazanej w zarządzeniu, to jest w wysokości 100 zł (powołany w zarządzeniu § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżąca zakwestionowała nałożenia na nią obowiązku uiszczenia ww. wpisu sądowego stwierdzając, że ze względu na podobieństwo przedmiotowe i podmiotowe trzech spraw toczących się z jej udziałem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, Sąd ten powinien pobrać od niej jeden wpis, a sprawy połączyć w jedną sprawę. Wniosek ten jest chybiony ze względów poniższych.
Połączenie kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a., w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny i należy do pojęć z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., co do formy orzeczenia. Natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia, co do każdej z połączonych spraw (skarg). Kwestia ta jest od dawna ugruntowana w orzecznictwie sądowym na tle analogicznego uregulowania zawartego w art. 219 k.p.c. (v. m.in. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2008 r., sygn. akt II GSK 633/08 i powołany tam wyrok Sądu Najwyższego z 22 września 1967 r. I CR 158/67 - OSNC 1968, nr 6, poz. 105).
Należy zatem stwierdzić, że połączenie spraw do ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie uzasadniałoby zmniejszenia obciążenia finansowego strony poprzez pobranie jednego zamiast trzech wpisów od tożsamych, w ocenie strony, spraw, ponieważ w każdej z nich powinna być pobrana stosowna kwota. Zarządzenie wzywające do uiszczenia należnego wpisu sądowego jest zatem prawidłowe i jego zażalenie nie prowadzi do zwolnienia skarżącej z ww. obowiązku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.