Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. odrzucił skargę E. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie obciążenia kosztami badania.
W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż w przedmiotowej sprawie w dniu [...] sierpnia 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga Spółki podpisana przez działającego w imieniu Spółki doradcę podatkowego – P. K. Zarządzeniem z dnia [...] września 2015 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono również, że doradca podatkowy w świetle obowiązujących przepisów nie jest osobą upoważnioną do reprezentowania Spółki w niniejszym postępowaniu sądowym.
Pomimo upływu terminu skarżąca spółka nie uzupełniła braków skargi.
WSA na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę Spółki wskazując, że skargę podpisał doradca podatkowy. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 oraz art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.), doradca podatkowy jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych dotyczących obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Do kategorii tych nie można zaliczyć sprawy dotyczącej obciążenia kosztami badania z tytułu eksperymentu polegającego na przeprowadzeniu gry na automacie do gier o niskich wygranych, na podstawie przepisów ustawy z dnia [...] listopada 2009 r. o grach hazardowych, wobec czego Sąd I instancji uznał, że nie jest on w rozumieniu art. 35 p.p.s.a. osobą uprawnioną do reprezentowania skarżącej.
Od powyższego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniosła Spółka E., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania:
- - art. 57 § 1 w zw. z art. 35 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 1 pkr 1 i pkt 4 oraz art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym, poprzez niewłaściwą wykładnię oraz błędne zastosowanie i w konsekwencji uznanie, iż skarg wniesiona na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. podpisana przez doradcę podatkowego zawiera brak formalny polegający na braku podpisu uprawnionego do wniesienia skargi, a wobec braku uzupełnienia owego braku w terminie przez skarżącą – orzeczenie o odrzuceniu skargi.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca przedstawiła argumentację zniesionego zarzutu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie skarżącej spółki nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Do takich przepisów należy art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.) uprawniający doradcę podatkowego do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. W nawiązaniu do tego unormowania w art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. przyznano doradcy podatkowemu uprawnienie do sporządzenia skargi kasacyjnej "w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami".
W rozumieniu art. 4 i art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych, nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach, dotyczących m.in. podatków i powstania obowiązku podatkowego. Uprawnienia doradcy podatkowego nie stwarzają możliwości udzielenia mu pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej ani do występowania w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie innej aniżeli z zakresu obowiązku podatkowego.
Zwrócić należy uwagę, że rozpoznawana sprawa, nie dotyczy obowiązku podatkowego lecz obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych.
Z powyższych względów pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą Spółkę E. z siedzibą we W. doradcy podatkowemu P. K. do sporządzenia skargi należy uznać za bezskuteczne, ponieważ niniejsza sprawa nie dotyczy obowiązków podatkowych. Złożenie skargi przez doradcę podatkowego w sprawach innych niż określone w art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 176 p.p.s.a. W związku z tym słusznie Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. najpierw wezwał Zarządzeniem z dnia [...] września 2015 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej osobiste podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a następnie w związku z bezskutecznym upływem wyznaczonego terminu skargę spółki odrzucił jako niedopuszczalna. Na marginesie wskazać również należy, iż powyższym wezwaniem Sąd I instancji szczegółowo pouczył spółkę wskazując odpowiednią podstawę prawną wezwania do uzupełnienia braków formalnych jak również Sąd pouczył, iż nieusunięci braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie jako oczywiście bezzasadne oddalił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.