Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 września 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3144/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), wstrzymał na wniosek R. Spółki z o.o. z siedzibą w W. wykonanie zaskarżonej przez tę spółkę decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 20 maja 2015 r. o wymierzeniu skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 224.244,00 zł za urządzanie gier na automatach bez zezwolenia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że w skardze spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka podała, że kapitał własny nie pokryje nałożonych kar, a co za tym idzie doprowadzi do jej upadłości. Skarżąca podkreśliła, że sama tylko utrata płynności w istocie skutkuje niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie grozi jej upadłością. W zaistniałych okolicznościach skarżąca stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Spółka przedstawiła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 2014 oraz rachunek zysków i strat za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r.
Sąd I instancji uznał, że wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie, bowiem spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, czyli przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, kondycja finansowa spółki pozwala na uznanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, co stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Dyrektor Izby Celnej w W. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie oraz o zwrot wpisu.
Organ stwierdził w szczególności, że Sąd pierwszej instancji naruszył art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, do prawidłowej oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczna jest m.in. ocena bieżącej sytuacji finansowej spółki, a do tego niezbędne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym spółki. Tymczasem strona nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową, co zostało pominięte w skarżonym postanowieniu. Do skargi dołączono CIT-8, rachunek zysków i strat za 2014 r., bilans za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., co nie obrazuje aktualnej sytuacji finansowej spółki w dacie złożenia wniosku. W ocenie organu kara w wysokości 224.244,00 zł stanowi promil zobowiązań spółki wobec przychodów netto kształtujących się na poziomie 1.369.790,37 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącą spółkę kary pieniężnej w wysokości 224.244,00 zł, zaś kwota ta - wbrew stanowisku wnoszącego zażalenie – nie stanowi promila przychodów netto skarżącej spółki, lecz wynosi około 16% przychodów spółki za 2014 r. W tym kontekście należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki w tym nawet konieczność zakończenia prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można również zgodzić się z zarzutami zażalenia, jakoby skarżąca spółka nie przedstawiła dokumentów, które uprawdopodabniałyby oświadczenie zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że wykonanie tej decyzji (tj. zapłata kary pieniężnej w wysokości 224.244,00 zł) przed rozpoznaniem skargi doprowadzi do utraty płynności finansowej skarżącej spółki. W szczególności skarżąca przedstawiła kopię rachunku zysków i strat skarżącej spółki za 2014 r. oraz zeznania podatkowego CIT-8 za 2014 r., zaś biorąc pod uwagę, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został złożony w czerwcu 2015 r., należy uznać, iż przedstawione dane są miarodajne dla oceny kondycji finansowej spółki w dacie składania wniosku.
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjnej postanowił jak w sentencji