Postanowienie NSA z 25 października 2016 r., II GZ 1069/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2971/14 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem

Sprawa

w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania wobec rzeczoznawcy majątkowego kary dyscyplinarnej postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego S. M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Jako podstawę prawną wezwania podano art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192).

S. M. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 234 § 3 p.p.s.a. Poinformował, że został pouczony, iż sentencje wyroku Sąd doręcza stronie, która była nieobecna na rozprawie przy ogłoszeniu wyroku. Stąd uważa, że wystąpiły przesłanki określone w art. 140 § 2 p.p.s.a., dotyczące przede wszystkim wyrządzenia znacznej szkody. Podniósł, że nie był obecny na rozprawie ze względu na miejsce zamieszkania w K., podeszły wiek i niezbyt dobry stan zdrowia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których oddalono skargę, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 czerwca 2016 r. oddalił skargę, a zatem sporządzenie i doręczenie stronie uzasadnienia tego wyroku nastąpiło na wniosek strony złożony w dniu 13 czerwca 2016 r. Okoliczność, że strona nie była obecna na rozprawie nie przy tym znaczenia dla trybu doręczenia uzasadnienia.

Skarżący w zażaleniu powołuje się na treść pouczenia, które otrzymał wraz z zawiadomieniem o rozprawie. Sąd pouczył w nim skarżącego m.in. o treści art. 140 § 2 p.p.s.a., który reguluje kiedy stronie nieobecnej na rozprawie Sąd doręcza z urzędu odpis sentencji wyroku. Skarżący, powołując się na powyższy przepis, zdaje się jednak nie zauważać, że dotyczy on przypadku, w którym strona jest nieobecna na rozprawie na skutek pozbawienia wolności. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w rozpoznawanej sprawie, dlatego doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło na wniosek skarżącego, zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2016 r., zostało sporządzone na wniosek skarżącego i doręczone mu w dniu 19 sierpnia 2016 r. Nie jest przedmiotem sporu, że skarżący wraz z wnioskiem o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, do której wniesienia był zobowiązany na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W związku z powyższym Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.