Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 6 października 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. Ł. – M., J. M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1576/04 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma K. Ł. – M. i J. M. z dnia 3 czerwca 2005 r. w sprawie ze skargi K.Ł. – M., J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości powyżej 18% alkoholu
postanawia:
- - oddalić zażalenie -
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2005 r., sygn. akt VI SA 1576/04 oddalił skargę K. Ł. – M. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu.
Skarżący pismem z dnia 3 czerwca 2005r. zarządali zwrotu kosztów sądowych – wpisu od skargi.
Pismem z dnia 30 czerwca 2005 r. Sąd wezwał skarżących do wyjaśnienia, czy ww. pismo z dnia 3 czerwca 2005 r. należy potraktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku, pod rygorem pozostawienia przedmiotowego pisma bez rozpoznania.
Po niewykonaniu w terminie obowiązku nałożonego na wnioskodawców Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w dniu 3 sierpnia 2005 r. zarządzenie pozostawiające bez rozpoznania pismo z dnia 3 czerwca.
Na powyższe zarządzenie skarżący wnieśli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnoszący zażalenie powołują się na art. 210 § 2 k.p.a. wywodzą, iż pismo z dnia 3 czerwca 2005 r. nie było wnioskiem o uzupełnienie wyroku, ale było uzupełnieniem pisma będącego wnioskiem o zwrot kosztów sądowych wniesionego w dniu 18 kwietnia 2005 r., czyli przed wydaniem wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Składający pismo po wezwaniu Sądu do uzupełnienia braków tego pisma przez doprecyzowanie jego treści nie uzupełnił tych braków, czyli niezastosował się do wezwania Sądu.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie, zgodnie z powołanym wyżej przepisem p.p.s.a. wydał zarządzenie pozostawiające pismo bez rozpoznania.
Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, tylko w przypadku uwzględnienia skargi. W przypadku więc oddalenia skargi, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, sąd nie ma podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Przytaczany przez wnoszących w zażaleniu art. 210 p.p.s.a. (wnoszący zażalenie błędnie oznaczyli akt prawny jako kodeks postępowania administracyjnego, z treści uzasadnienia zażalenia wynika, że chodziło o cytowaną wyżej ustawę p.p.s.a.) należy interpretować wraz z przytoczonym art. 200 p.p.s.a.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.