Uzasadnienie
Zarządzeniem z 28 grudnia 2022 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2434/22) Przewodnicząca Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała A. Sp. z o.o. w W. (dalej zwaną "skarżącą") do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 21 grudnia 2022 r. w kwocie 100 zł, wniesionego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 listopada 2022 r., wydanego w sprawie ze skargi skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej zwanego "SKO") z 10 czerwca 2022 r. nr KOC/1206/Dr/22 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Przewodnicząca wskazała, że kwotę tę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn.
Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021 r., Nr 535; dalej zwanego "rozporządzeniem RM z 16 grudnia 2003 r.").
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie. W zażaleniu podniosła argumenty odnoszące się do przebiegu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Wniosła o wszczęcie przez Sąd postępowania karnego na podstawie art. 304 KPK przeciwko geodetom oraz osobom zatrudnionym w ZDM, a także uchylenie przedmiotowego zarządzenia w całości lub zawieszenia lub wstrzymania jego wykonania do czasu prawomocnego zakończenia ww. postępowania karnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Z uwagi na sposób sformułowania zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w niniejszym postępowaniu zażaleniowym ocenie podlega wyłącznie to, czy zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu od zażalenia jest prawidłowe. Dla dokonania tej oceny nie mogły mieć zatem znaczenia wyrażone w zażaleniu twierdzenia skarżącej, które nie odnoszą się do zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 28 grudnia 2022 r., lecz do przebiegu postępowania administracyjnego.
Stwierdzić należy, że zażalenie nie jest zasadne.
Z treści art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest zażalenie. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. zażalenia) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca zażalenie ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa). W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła.
Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Przewodnicząca Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zatem wezwała skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, pod rygorem odrzucenia tego zażalenia. Wspomniany rygor wynika z art. 220 § 3 ppsa, który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 ppsa rozporządzeniu RM z 16 grudnia 2003 r.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia – wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych – 100 zł i do uiszczenia takiej kwoty tytułem wpisu od zażalenia prawidłowo została wezwana skarżąca. Wskazany błędnie w zarządzeniu § 3 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. nie dotyczy zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, a wpisu od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania, który wynosi połowę wpisu od skargi albo sprzeciwu od decyzji, nie mniej jednak niż 100 zł. Jednak w ogólnym rozrachunku ten błąd we wskazaniu podstawy prawnej nie wpływa na zmianę wysokości wpisu sądowego, do którego uiszczenia skarżąca została zobowiązana.
Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.