Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2016 r. Przewodniczący posiedzenia niejawnego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 494/15 na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pozostawił bez rozpoznania wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 czerwca 2016 r. oddalającego skargę G. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Przewodniczący posiedzenia niejawnego w WSA w Łodzi wskazał, że skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 13.06.2016 r. wezwał skarżącego do podpisania wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przewodniczący posiedzenia niejawnego uznał, że odpis wskazanego wezwania został skarżącemu dręczony w trybie art. 73 p.p.s.a. (podwójne awizo) w dniu 1.07.2016 r. Skoro skarżący wezwania nie wykonał i braku formalnego wniosku nie uzupełnił, to na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.
W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) G. Z. domagał się uchylenia zarządzenia z dnia 21 lipca 2016 r. Uznał, że jest ono nietrafne i "niezgodne z literą i duchem prawa", oraz że brak było podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku.
Jak wynika z akt spawy, G. Z. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w terminie, jednak wniosku nie podpisał. Wobec tego Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia braku wniosku poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zaskarżonym zarządzeniu z dnia 21 lipca 2016 r. Przewodniczący posiedzenia niejawnego uznał, że skutek doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego przedmiotowego wniosku wystąpił, zgodnie z art. 73 p.p.s.a., w dniu 1 lipca 2016 r. Skarżący braku wniosku nie uzupełnił, więc wniosek został pozostawiony bez rozpoznania.
W ocenie NSA zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 ustawy). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, o czym stanowi § 4 art. 73 p.p.s.a.
W okolicznościach sprawy znaczenie ma przede wszystkim to, że po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., przyjmuje się fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, iż w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Sąd nie może przyjąć na podstawie formularza potwierdzenia odbioru, że doręczenie pisma sądowego na podstawie art. 73 było skuteczne, jeżeli doręczyciel nie wskazał w tym formularzu przyczyny uniemożliwiającej doręczenie właściwe lub zastępcze (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1999 r. o sygn. akt III CKN 621/99, publik. OSNC z 2000 r. nr 3, poz. 52).
Ponadto należy mieć na uwadze, że domniemanie faktyczne doręczenia pisma w myśl art. 73 może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością.
Należy zwrócić uwagę, że brak jest podstaw aby uznać, iż skutek doręczenia w myśl art. 73 § 3 w związku z § 4 p.p.s.a. nie wystąpił w dniu 1 lipca 2016 r., to jest w ostatnim dniu okresu 14 dni, licząc od dnia pierwszego awizo (17 czerwca 2016 r.). Powyższe oznacza, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku rozpoczął bieg 2 lipca 2016 r. i bezskutecznie upłynął z dniem 8 lipca 2016 r. Skarżący stwierdzonego braku wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie uzupełnił, zatem Przewodniczący posiedzenia niejawnego pozostawił ten wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., stosownie do treści którego jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
NSA stwierdza, że przez "przewodniczącego", o którym mowa w tym przepisie należy rozumieć: przewodniczącego wydziału, zastępcę przewodniczącego wydziału, sędziego upoważnionego przez przewodniczącego wydziału, jak też przewodniczącego posiedzenia niejawnego. Za szeroką wykładnią pojęcia "przewodniczący" użytego w art. 49 § 2 p.p.s.a. przemawiają względy celowości oraz obowiązujący od 15 sierpnia 2015 r. art. 49 § 4 p.p.s.a., z którego wynika, że czynność polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania pisma nieuzupełnionego lub niepoprawionego w terminie może wykonać referendarz sądowy.
Reasumując, zdaniem NSA, myli się skarżący twierdząc w zażaleniu, iż brak było podstaw faktycznych i prawnych do wydania kontrolowanego zarządzenia, jak również, że jest ono niezgodne z "literą i duchem prawa". Bacząc na szczątkowe uzasadnienie zażalenia nie wymaga szerszego wykazywania, że skarżący nawet nie próbował obalić domniemania doręczenia w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. Nie twierdził również, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku jednak podpisał.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.