Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 sierpnia 2005 r., sygn. akt I SA/Lu 131/05 pozostawiono bez rozpoznania wniosek R. M. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 1 lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2005 r. skarżący R. M. został wezwany do usunięcia braku pisma, wniesionego w dniu 20 lipca 2005 r., zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku, przez złożenie jego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący został zobowiązany również do wskazania przyczyn uchybienia terminowi, ponieważ brak było uzasadnienia wspomnianego wniosku, złożonego w tylko jednym egzemplarzu. Niezałączenie odpisu pisma uniemożliwia bowiem doręczenie tego pisma stronie przeciwnej, a tym samym nadanie mu prawidłowego biegu. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lipca 2005 r.
W piśmie z dnia 29 lipca 2005 r. skarżący podał przyczyny uchybienia terminowi. Ze względu na niedostarczenie żądanego odpisu przewodniczący wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przywróceniu terminu bez rozpoznania.
W zażaleniu z dnia 22 sierpnia 2005 r. na zarządzenie przewodniczącego skarżący stwierdził, że złożył w biurze podawczym sądu tylko jeden egzemplarz pisma uznając, że przedstawienie przez niego drugiego egzemplarza pisma nie było konieczne, ponieważ w Biurze podawczym znajduje się xero, co zgodnie ze zwyczajami biurowymi miało zapewnić sporządzenie wymaganych w sprawie kopii wniosku. Skarżący umotywował ponadto prośbę przez wskazanie na przewlekłość prowadzonych postępowań sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przewodniczący zarządza pozostawienie bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w siedmiodniowym terminie, określonym w § 1 wskazanego artykułu.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków pisma, gdyż nie złożyła odpisu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenia wyroku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powoływanie się przez stronę w zażaleniu na istniejący w biurach zwyczaj sporządzania kopii składanych pism przez pracowników określonego biura czy urzędu jest chybione. Nawet jeżeli można by uznać, że pracownik sekretariatu bądź innej jednostki organizacyjnej sporządzi kserokopię pisma, to strona nie może z tej okoliczności wysnuć jakiejkolwiek podstawy prawnej działania, ponieważ nie znajduje to oparcia w przepisach. Strona może zaś zarzucić sądowi administracyjnemu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, jedynie naruszenie obowiązujących przepisów. Art. 174 p.p.s.a. (właściwy do odpowiedniego zastosowania w sprawie na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a.) nie przewiduje bowiem możliwości postawienia zarzutu naruszenia powszechnych zwyczajów pozbawionych rangi obowiązującego prawa.
Tym samym nie sposób przyjąć, iż dostarczenie do biura podawczego jednego egzemplarza wniosku, a następnie pozostawienie w gestii pracowników biura dalszych czynności związanych z nadaniem mu prawidłowego biegu w sprawie spełniało ustawowy wymóg dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich stronom, o czym stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a., a brak uznania przez WSA w Lublinie działania strony za wypełnienie zobowiązania nie stanowi naruszenia przez ten Sąd przepisów postępowania. Zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. uznanie fotokopii za odpis pisma wymagałoby uwierzytelnienia.
Ponadto zarządzenie przewodniczącego wzywające skarżącego do uzupełnienia wniosku wskazuje w sposób jednoznaczny i jasny na obowiązek złożenia odpisu wniosku, a nie samego wniosku. W tej sytuacji argumentacja strony jest pozbawiona racjonalnego uzasadnienia. Nie można także uznać za trafne zarzuty odnoszące się do przewlekłości postępowań sądowych.
Strona skarżąca nie wykazała zatem, że zarządzenie przewodniczącego zostało wydane z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie złożone w sprawie należało oddalić jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
m.s.