Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lutego 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 103/06 odrzucił skargę [...] z siedzibą w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 9 listopada 2005 r., nr [...], określającą kwotę przypadającą do zwrotu z dotacji udzielonej w 2003 r. z budżetu Miasta Stołecznego Warszawy.
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 103/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu stowarzyszeniu przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2006 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd uznał, że wskazana przez skarżącego okoliczność, że z powodu trudności finansowych w siedzibie stowarzyszenia nie są pełnione stałe dyżury, a przychodząca korespondencja była odbierana przez przypadkowe osoby i nie trafiła do właściwych rąk, nie może zostać potraktowana jako okoliczność uprawdopodabniająca brak winy w niezłożeniu skargi w terminie. Sąd podkreślił, że stowarzyszenie jest jednostką organizacyjną powstałą dla realizacji określonych celów. Posiada określoną strukturę i władze. O prawidłowe zorganizowanie bieżącej pracy stowarzyszenia powinien zadbać reprezentujący je Zarząd Główny.
Zdaniem Sądu brak właściwej organizacji pracy stowarzyszenia nie może zatem zadecydować o przywróceniu terminu. Stanowi on bowiem zaniedbanie, które powinno zostać wyeliminowane przez jego właściwe organy. Odmawiając przywrócenia terminu, zasadnego zdaniem skarżącego ze względu na niezawinione przez niego opóźnienia w odbiorze korespondencji, Sąd podkreślił, że postanowienie z dnia 8 lutego 2006 r. odrzucające skargę odebrała J. G. – osoba uprawniona do odbioru przesyłki, na co wskazuje umieszczenie obok podpisu odcisku pieczęci stowarzyszenia.
W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2006 r. Warszawskie Stowarzyszenie Abstynenckie zarzuciło zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych (powiększonych o należną stawkę podatku VAT). Wnoszący zażalenie pełnomocnik procesowy, ustanowiony z urzędu, oświadczył, iż nie otrzymał zwrotu kosztów w całości ani w części.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że Sąd powinien wziąć pod uwagę szczególny status skarżącego oraz jego obecną sytuację. [...] jest organizacją charytatywną niosącą pomoc nie tylko osobom uzależnionym od alkoholu, ale także rodzinom patologicznym. Jest podmiotem, w którym pomoc świadczą m.in. terapeuci i psychologowie.
Skarżący wyjaśnił, że nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie ze względu na brak wystarczającej wiedzy oraz trudną sytuację organizacyjno-finansową. Przekroczenie terminu w tej sytuacji było w ocenie skarżącej działaniem niezawinionym, które uzasadnia jego przywrócenie na podstawie art. 86 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stowarzyszenie jest posiadającym osobowość prawną dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych (art. 2 ust.1 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. o stowarzyszeniach /t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm./). Nie istnieją przepisy wyłączające stosowanie względem takiego podmiotu przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczących doręczeń stronom pism w postępowaniu.
W myśl powołanego w podstawie zażalenia przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przewidziane w tym przepisie kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W przypadku strony będącej, tak jak skarżący, stowarzyszeniem wyposażonym w osobowość prawną, posiadającym reprezentujący go organ (zarząd), brak winy w uchybieniu terminu oznacza brak winy osoby legitymowanej do podejmowania czynności w imieniu stowarzyszenia. Tak więc zarząd stowarzyszenia, będąc organem powołanym do bieżącego zarządzania sprawami stowarzyszenia, obowiązany jest należycie zorganizować obsługę biurowo-administracyjną stowarzyszenia, w tym także w zakresie przyjmowania i obiegu korespondencji i za sposób funkcjonowania tej obsługi, ponosi odpowiedzialność.
Braku należytej organizacji obsługi biurowo-administracyjnej stowarzyszenia nie mogą tłumaczyć powołane w zażaleniu trudności finansowe oraz charytatywny charakter działalności prowadzonej przez stowarzyszenie.
Wniosku o przywrócenie terminu nie może także uzasadniać podniesiony w zażaleniu argument "braku wystarczającej wiedzy", gdyż na brak znajomości przepisów postępowania sądowoadministarcyjnego strona nie może się skutecznie powoływać.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, z uwzględnieniem obowiązującej stawki podatku od towarów i usług, orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
m.s.