Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1875/14 pozostawił bez rozpoznania wniosek B. Sp. z o.o. w W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 3 kwietnia 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
B. Spółka z o. o. z siedzibą w W. w zażaleniu na postanowienie WSA z dnia 7 października 2015 r. odrzucające skargę zawarła wniosek "o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienia w całości od opłaty sądowej – wpisu od przedmiotowego zażalenia w wysokości 100 złotych".
Referendarz sądowy zarządzeniem z 21 marca 2016 r. pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na fakt niewypełnienia przez nią urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr) i nienadesłania go w wyznaczonym siedmiodniowym terminie.
Odpis tego zarządzenia z uzasadnieniem osobiście odebrał w imieniu skarżącej Prezes jej zarządu dnia 9 kwietnia 2016 r. (k. 138 akt sądowych).
Skarżąca z zachowaniem terminu (15 kwietnia 2016 r. k. 143 akt) złożyła od rozstrzygnięcia Referendarza sądowego sprzeciw, do którego nie załączyła wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr).
Wobec powyższego Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązując ją jednocześnie do jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd pouczył skarżącą także o treści art. 257 p.p.s.a. Wezwanie to Sąd uznał za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a dnia 24 maja 2016 r. (k. 158 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia 1 lipca 2016 r. na podstawie art. 257 p.p.s.a. w zw. z art. 260 p.p.s.a. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Sąd I instancji wskazał, że skoro skarżąca nie odebrała osobiście wezwania do złożenia wniosku na stosownym formularzu to zostało ono uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a., w dniu 24 maja 2016 r.
W związku z nienadesłaniem przez skarżącą wypełnionego formularza do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, Sąd I instancji pozostawił wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła B. Sp. z o.o. w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca, wobec złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, została wezwana do wypełnienia i nadesłania go na urzędowym formularzu. Wezwanie zostało przesłane skarżącej i awizowane w dniu 10 maja 2016 r., a następnie ponownie awizowane w dniu 18 maja 2016 r. i zwrócone do Sądu w dniu 1 czerwca 2016 r., co wynika z koperty dołączonej do akt sprawy (k. 158 akt sądowych). Oznacza to, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a. wezwanie to wraz z pouczeniem o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zostało skutecznie doręczone (doręczenie zastępcze) skarżącej w dniu 24 maja 2016 r. zatem siedmiodniowy termin do przesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął w dniu 31 maja 2016 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca w tym terminie (ani w ogóle) nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
W konsekwencji, wobec nieuzupełnienia braku wniosku w terminie (do dnia 31 maja 2016 r.), wniosek został prawidłowo pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia