Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 662/09 pozostawił bez rozpoznania wnioski E. J. z dnia 3 grudnia 2010 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 662/09 w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym; oraz o sprostowanie omyłek w nim zawartych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. skarżący złożył wnioski o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 kwietnia 2010 r. oraz o sprostowanie omyłek. Pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. wezwany został, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do usunięcia braków formalnych wniosków poprzez wskazanie zakresu uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. oraz fragmentu tego orzeczenia, którego sprostowanie miałoby dotyczyć, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia ich bez rozpoznania. Zdaniem Sądu I instancji, w piśmie nadesłanym w odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nie zamieścił argumentacji uzasadniającej swoje wnioski, jak i nie dochował obowiązków warunkujących ich skuteczne złożenie, a następnie rozpoznanie. Wobec niezachowania warunków formalnych pozostawił więc wnioski skarżącego bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 w związku z art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
E. J. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, podając, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 3 grudnia 2010 r. otrzymał w dniu 4 stycznia 2011 r., a odpowiedź na to wezwanie wysłał w dniu 11 stycznia 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W art. 46 § 1 pkt 1 – 5 p.p.s.a. wymienione są elementy składowe pisma strony postępowania sądowoadministracyjnego. Przepis ten określa ogólne warunki, jakim powinno odpowiadać pismo strony. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 jeżeli takie pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jeżeli takie pismo strona nie poprawiła lub nie uzupełniła w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie go bez rozpoznania, a na takie zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Natomiast pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia (art. 49 § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie pismo z dnia 3 grudnia 2010 r. zawierało wnioski o uzupełnienie wyroku WSA w W. z dnia 22 kwietnia 2010 r. oraz o sprostowania omyłek, bez podania jaki fragment wyroku winien być według skarżącego uzupełniony lub o sprostowanie jakich omyłek skarżącemu chodzi. Dlatego też pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. został on wezwany do sprecyzowania swoich wniosków. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 stycznia 2011 r. Natomiast odpowiedź na to wezwanie została nadana w dniu 11 stycznia 2011 r., a do Sądu I instancji wpłynęła w dniu 17 stycznia 2011 r.
Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w dniu 4 stycznia 2011 r. wydał zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków skarżącego zawartych w piśmie z dnia 3 grudnia 2010 r.
Z ustalonego wyżej stanu faktycznego sprawy wynika, że powyższe zarządzenie zostało wydane przedwcześnie i z naruszeniem przepisów postępowania sądowoadministracyjnego. W dniu wydania zaskarżonego zarządzenia w aktach sądowoadministracyjnych sprawy brak było zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 3 grudnia 2010 r., nie można było więc ustalić terminu jego doręczenia skarżącemu. Ponadto w uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji nie podał, które z wielu pism skarżącego znajdujących się w aktach potraktował jako odpowiedź na wezwanie z dnia 28 grudnia 2010 r. Dopiero po wydaniu zaskarżonego zarządzenia wpłynęło potwierdzenie odbioru wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 3 grudnia 2010 r. oraz odpowiedź na to wezwanie. Z podanych wyżej dat wpływu tych dokumentów wynika, że skarżący zachował termin do uzupełnienia braków formalnych, a pismo z dnia 11 stycznia 2011 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 28 grudnia 2010 r. należało rozpatrzeć merytorycznie.
Mając na uwadze wskazane okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.