Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Łd 971/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. po rozpoznaniu wniosku A. B. (dalej: skarżący) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2011 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: p.p.s.a.). po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wbrew ciążącemu na niej w tym zakresie obowiązkowi nie wykazała we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowała trudnych do odwrócenia skutków, natomiast okoliczności takiej zdaniem Sądu nie stanowiło w szczególności gołosłowne powołanie się na treść przepisu poprzez zacytowanie przesłanek instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, oraz powołanie się na chorobę żony w sytuacji, gdy skarżący nie przedstawił żadnych danych co do ewentualnych związanych z tym obciążeń ani też danych, które pozwoliłyby ocenić na ile choroba żony skarżącego mogła mieć wpływ na jego sytuację.
Postanowienie Sądu I instancji z 9 stycznia 2012 r. zostało zaskarżone przez skarżącego w drodze zażalenia, w którym wniósł o jego uchylenie lub zmianę. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w aktach sprawy znajdował się dokument, z którego wynikało, że zostało zajęte mu konto bankowe, a konsekwencje tej czynności mogą spowodować trudne skutki do odwrócenia. Skarżący powołał się na poważną długoletnią chorobę żony i związane z tym wydatki tj., stosowanie odpowiednich terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczeń oraz poinformował o ciążących na nim zobowiązaniach (czynsz, media, kredyty bankowe, zaległości czynszowe i podatkowe.) Stwierdził, iż brak środków na koncie bankowym będzie przyczyną pogłębiania się choroby żony oraz uniemożliwi spłatę zadłużeń. Na potwierdzenie swojej sytuacji finansowej w załączeniu zażalenia przedstawił m.in.: decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. o rozłożeniu na raty zaległości podatkowych, umowy zaciągniętych kredytów gotówkowych, umowy o spłacie długu oraz ugodę o spłatę zaległości czynszowych, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności żony, a także zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Co prawda, jak słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r sygn. akt FZ 496/2004 niepubl.), może ona jednak takie uprawdopodobnienie przedstawić również na etapie postępowania zażaleniowego.
Na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. sąd władny jest bowiem w razie zmiany okoliczności zmienić lub uchylić w każdym czasie zarówno postanowienie organu administracji, jak i własne postanowienie w sprawie wstrzymania. Może to uczynić zarówno z urzędu, jak i na żądanie skarżącego. (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004 r. s. 124). Do zmiany okoliczności można zaś niewątpliwie zaliczyć uprawdopodobnienie przez stronę przesłanek przemawiających na rzecz wstrzymania decyzji.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywają na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione we wniosku skarżącego oraz w zażaleniu prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. We wniosku o wstrzymanie wykonania skarżący wskazał na okoliczności, które mogą uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Uzasadnienie wniosku skarżącego sprowadzało się do stwierdzenia, że jego żona jest poważnie chora i na nim spoczywa obowiązek utrzymania gospodarstwa domowego ponadto w zażaleniu skarżący uszczegółowił, iż spłaca zaległości kredytowe, podatkowe oraz czynszowe, a zajęcie rachunku bankowego uniemożliwi mu wywiązywanie się z zobowiązań oraz może spowodować pogorszenie się stanu zdrowia jego żony.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja przedstawiona przez stronę skarżącą wyczerpuje przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący uprawdopodobnił, w jaki sposób wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia dla niego skutków, tym samym wykazał, że zastosowanie przez sąd wobec niego tymczasowej ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest uzasadnione i celowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.