Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 774/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2016 r., w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) Sąd I instancji wskazał, że z uwagi na to, że skarga J. Z. nie została podpisana, skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego tego pisma procesowego, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez osobiste (własnoręczne) podpisanie skargi i odesłanie po podpisaniu do Sądu. Do wezwania załączono kserokopię skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do podpisania skargi, mimo przesłania jej na adres do korespondencji wskazany przez skarżącą, nie została odebrana (koperta – k. 13 akt sądowych). W dniu 10 maja 2016 r. zwrócono ją do Sądu z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu (w dniach 25 kwietnia oraz 4 maja 2016 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata) oraz zwrocie do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Przesyłkę Sąd I instancji uznał za skutecznie doręczoną w dniu 9 maja 2016 r. ze względu na treść art. 73 ppsa.
Dalej, WSA przyjął, że skoro wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej z upływem 9 maja 2016 r. (tj. po upływie czternastu dni od pierwszego awiza w dniu 25 kwietnia 2016 r.), wyznaczony dla skarżącej siedmiodniowy termin do podpisania skargi i odesłania podpisanego egzemplarza do Sądu upłynął w dniu 16 maja 2016 r. Pomimo skutecznego wezwania Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Zażalenie na to postanowienie wniosła J. Z., zaskarżając to orzeczenie w całości i wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniu zarzuciła brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nieusprawiedliwione i podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, wymogiem formalnym skargi jest jej podpisanie przez stronę lub pełnomocnika. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 ppsa, jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie sąd skargę tę odrzuca stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Nie jest w sprawie sporna okoliczność, że skarga wniesiona do Sądu I instancji przez J. Z. nie została przez nią podpisana (k. 2 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie prawidłowo wezwał zatem skarżącą do usunięcia tego braku formalnego skargi. Dalej w aktach rozpoznawanej sprawy (k. 13 akt sądowych), znajduje się przesyłka, zawierająca wezwanie skierowane do skarżącej w wykonaniu ww. zarządzenia, do podpisania skargi. Przesyłkę, jak trafnie ustalił Sąd I instancji, zaadresowano w sposób prawidłowy i zgodnie z danymi wskazanymi przez J. Z. oraz opatrzono właściwymi adnotacjami wobec podjęcia przez listonosza prób doręczenia. Wskazano zatem datę pierwszej próby doręczenia (25 kwietnia 2016 r.), datę ponownego awizowania w dniu 4 maja 2016 r., a także datę zwrotu przesyłki nadawcy (w dniu 10 maja 2016 r.) oraz informację o pozostawieniu awiza w skrzynce oddawczej.
Jak prawidłowo zauważył Sąd I instancji z powyższych adnotacji wynika, że to z upływem 9 maja 2016 r., stosownie do treści art. 73 § 3 ppsa, należało przyjąć fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, że w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym, za datę doręczenia tego pisma przyjmuje się datę, w której upłynął - liczony od dnia następnego od dnia podjęcia pierwszej próby doręczenia - czternastodniowy termin odbioru przesyłki to pismo zawierającej. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej (tak też NSA w postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 861/16).
Należy też zaznaczyć, że w zażaleniu skarżąca w żaden sposób nie kwestionuje prawidłowości doręczenia zastępczego. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw aby uznać, że skutek doręczenia w myśl art. 73 § 3 w zw. z § 4 ppsa, nie wystąpił w dniu 9 maja 2016 r.
Powyższe w konsekwencji oznacza, że – jak trafnie przyjął Sąd I instancji – siedmiodniowy termin do zadośćuczynienia wezwaniu Sądu bezskutecznie upłynął z dniem 16 maja 2016 r. Podpisana skarga nie została bowiem w tym terminie do Sądu wniesiona. Wobec powyższego, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny było zobligowany do odrzucenia skargi J. Z. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa w związku z art. 197 § 1 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.