Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 14 stycznia 2014 r., oddalił wniosek [...] Wyższej Szkoły Handlu i Finansów Międzynarodowych im. [...] w Z., o wstrzymanie wykonania "tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]", "postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika I Urzędu Skarbowego w Z. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r.", "czynności zajęcia rachunku bankowego dłużnika".
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wskazując ogólnie, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo przyjął, że nie zachodziły przesłanki zastosowania wstrzymania zaskarżonego aktu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że [...] Wyższa Szkoła Handlu i Finansów Międzynarodowych nie wykazała aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania "tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]", "postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika I Urzędu Skarbowego w Z. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r.", "czynności zajęcia rachunku bankowego dłużnika". Uzasadnienie wniosku nie uprawdopodobniło w jakimkolwiek stopniu, w jaki sposób wykonanie wskazanych aktów może spowodować wyrządzenie skarżącej szkody. Skarżąca nie wykazała również ewentualnych rozmiarów szkody, jaką miałaby ponieść w związku z wykonaniem zaskarżonych aktów, a w szczególności, że byłaby to szkoda w znacznym rozmiarze.
Ponadto wypada się zgodzić, ze stanowiskiem WSA, że wniosek o wstrzymanie wszystkich czynności związanych prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, był bezzasadny. Sąd pierwszej instancji prawidłowo również uznał, że nie mógł wstrzymać wykonalność zaskarżonego postanowienia, bowiem nie należało ono do grupy aktów nakazujących stronie wykonanie obowiązku lub dokonanie czynności, a zatem nie nadawało się do wykonania i nie korzystało z przymiotu wykonalności.
Dlatego też należy uznać, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wskazanych przez skarżącą aktów.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.