Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2466/15 odmówił "P" S.A. z siedzibą w P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie utraty statusu zakładu pracy chronionej.
Pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. "P" S.A. z siedzibą w P. (dalej: spółka, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na ww. decyzję w której został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji narazi Spółkę i jej pracowników na szkodę, a niepełnosprawni pracownicy stracą zatrudnienie. Stanowiska pracy specjalnie przystosowane dla osób niepełnosprawnych staną się bezużyteczne ponieważ Spółki nie będzie stać na ich utrzymywanie. Ponadto Spółka będzie musiała dokonać zwrotu na rzecz PFRON znacznych środków finansowych, które w przypadku utrzymania zakładu pracy chronionej zostałyby przeznaczone na rzecz pracowników niepełnosprawnych.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Sąd I instancji stwierdził, że strona wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów wskazujących na jej sytuację finansową, a także wskazujących jaką część zatrudnianych pracowników stanowią osoby niepełnosprawne. Ponadto strona nie wskazała jaką kwotę obowiązana będzie zwrócić na rzecz PFRON. Zdaniem Sądu nie jest możliwe odniesienie się do ewentualnej szkody, jaką Spółka poniosłaby z tego tytułu ponieważ nie jest znany rzeczywisty zakres i skala prowadzonej przez nią działalności gospodarczej.
Tym samym nie jest wiadomym, jak wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację ekonomiczną Spółki. W konsekwencji w ocenie Sądu nie można było rozstrzygnąć, czy przedstawiona we wniosku argumentacja uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
"P" S.A. z siedzibą w P. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Do zażalenia zostały dołączone zestawienia zatrudnionych pracowników z wykazem osób niepełnosprawnych od 2005r. do 2012r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Jak trafnie stwierdził Sąd I instancji Skarżący nie wykazał swojej sytuacji finansowej, dokumentów potwierdzających jaką część zatrudnionych pracowników stanowią osoby niepełnosprawne, a także nie wskazał jaką kwotę obowiązany będzie zwrócić na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Nieudokumentowanie powyższych okoliczności powodowało, że WSA nie mógł ocenić, czy wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Skarżąca podjęła próbę wykazania istnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. dopiero na etapie zażalenia. Powołała się przy tym na załączone do zażalenia zestawienia zatrudnionych pracowników z wykazem osób niepełnosprawnych w latach 2005-2012r., jednakże bez wskazania dokumentacji obrazującej sytuację finansową.
NSA zauważa, że przestawiony w zażaleniu wykaz zatrudnionych pracowników wraz pracownikami o stopniu niepełnosprawności nie obrazuje aktualnego stanu ich zatrudnienia bowiem odnosi się tylko od 2005r. do 2012r. Zatem nie wiadomo czy aktualnie spółka posiada pracowników w tym pracowników niepełnosprawnych i czy w związku z tym nastąpi rzeczywista szkoda w postaci braku środków finansowych na utrzymanie miejsc pracy.
Ponadto nadal nie wiadomo w jakiej kondycji finansowej znajduje się Spółka. NSA podkreśla, że dla prawidłowej oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczna jest ocena bieżącej sytuacji finansowej spółki, a do tego niezbędne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym spółki (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 26/16).
Brak dokumentów źródłowych w postaci zeznań podatkowych, rachunków zysków i strat, bilansów czy wyciągów z rachunków bankowych uniemożliwia ustalenie czy faktycznie potencjalny zwrot należności na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych może spowodować uszczuplenie majątku spółki. Ponadto skarżąca nie wskazała jaka szacunkowa kwota miałaby być zwrócona na rzecz PFRON.
Należy również podkreślić, że w toku postępowania wpadkowego dotyczącego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się kontroli legalności decyzji. Wobec tego bez znaczenia dla rozpoznania zażalenia, jak i bez znaczenia dla kwestii zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym są okoliczności podniesione w zażaleniu dotyczące przyczyn utraty statusu zakładu pracy chronionej.
Ponadto oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a.
Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
PM