Uzasadnienie
W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w Łodzi z 13 czerwca 2016 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 sierpnia 2016 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26 sierpnia 2016r.
Pełnomocnik skarżącego pismem z 8 września 2016r. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, podając, że do naruszenia terminu doszło z powodu choroby pełnomocnika trwającej od 1 do 7 września 2016 r. potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim. Jak wyjaśniła pełnomocnik wpis sądowy od skargi uiściła w dniu 8 września 2016 r. tj. bezpośrednio po ustaniu przyczyny uniemożliwiającej dokonanie opłaty. Do pisma załączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz zaświadczenie lekarskie z 2 września 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmawiając przywrócenia terminu podał, że radca prawny będący profesjonalistą nie powinien dopuszczać do sytuacji, w której interesy strony nie mogłyby być należycie chronione szczególnie w sytuacji gdy miał świadomość, że wniósł skargę, wymagającą opłacenia. Profesjonalny pełnomocnik powinien tak zorganizować swoją pracę, aby także w nagłych przypadkach interes strony nie był zagrożony. W świetle okoliczności sprawy oraz wyjaśnień pełnomocnika skarżącego powoływanych we wniosku o przywrócenie terminu Sąd uznał, że nie wykazano braku winy ustanowionego w sprawie pełnomocnika procesowego w uchybieniu terminu do czynności sądowej tj. uiszczenia wpisu sądowego.
W. K. złożył zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zażaleniem skarżący zarzucił naruszenie:
- 1. art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez błędne ustalenie, iż uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiło z winy wnoszącego skargę a zatem błędne ustalenia, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi,
- 2. art. 87 § 2 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały dochowane. Pełnomocnik strony skarżącej nadała wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w dniu 8 września 2016 r., podczas gdy przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 7 sierpnia 2016 r. Z zaświadczenia lekarskiego wynika, że pełnomocnik była niezdolna do pracy z powodu choroby w dniach 1-7 września 2016 r.
Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W świetle tego przepisu, co wymaga zaakcentowania, przesłanką dla przywrócenia uchybionego terminu jest jedynie uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony. Uprawdopodobnienie oznacza złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. W piśmiennictwie wskazuje się na następujące różnice między udowodnieniem a uprawdopodobnieniem faktu (okoliczności). I tak, udowodnienie czyni istnienie pewnego faktu pewnym, uprawdopodobnienie – tylko prawdopodobnym. Udowodnienie służy celowi przekonania organu orzekającego (sądu) o prawidłowości pewnego twierdzenia, uprawdopodobnienie służy celowi obudzenia w organie (sądzie) ufności w to, że pewne twierdzenie odpowiada prawdzie.
Uprawdopodobnienie jest to czynność procesowa stwarzająca w świadomości organu orzekającego (sądu) mniejszy lub większy stopień przekonania o prawdopodobieństwie jakiegoś faktu (por. A. Wróbel w M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2000, str. 371).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w złożonym wniosku pełnomocnik strony skarżącej podała okoliczności, które uprawdopodobniają brak jej winy w dochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, że w ostatnim 7-dniowym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi tj. 1 września 2016r. pełnomocnik strony skarżącej ze względu na zły stan zdrowia powinna przebywać w domu i nie miała możliwości uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił również, że pełnomocnik skarżącego prowadzi kancelarię samodzielnie i w związku z tym miała trudności z udzieleniem substytucji do dokonania czynności w wyznaczonym terminie.
Z powyższych względów na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 86 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.