Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 września 2016 r. (sygn. akt V SA/Wa 1932/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] maja 2016 r. (nr [...]) w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 18 lipca 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi (przez podpisanie skargi i odesłanie po podpisaniu do sądu) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wskazał, że odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2016 r., a więc termin do wykonania zarządzenia upływał z dniem 8 sierpnia 2016 r. Sąd stwierdził, że do dnia wydania zaskarżonego postanowienia skarżący nie wykonał przedmiotowego zarządzenia, co musiało skutkować odrzuceniem skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji złożył M. K., zaskarżając to orzeczenie w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Orzeczeniu temu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez jego zastosowanie, wyrażające się odrzuceniem skargi, mimo że w sprawie niniejszej nie zaktualizowała się przesłanka uzasadniająca odrzucenie skargi w postaci uprzedniego wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu autor zażalenia zakwestionował fakt doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w niniejszej sprawie, a w rezultacie odrzucenie skargi. Podniósł, że skarżącemu nie zostało doręczone żadne zarządzenie do usunięcia braku formalnego skargi, w szczególności w dniu 1 sierpnia 2016 r. skarżącemu nie zostało doręczone zarządzenie z dnia 18 lipca 2016 r. Co prawda w dniu 1 sierpnia 2016 r. (data powołana przez Sąd jako data doręczenia wezwania) skarżącemu została doręczona korespondencja sądowa w niniejszej sprawie, niemniej jednak zawierała ona wyłącznie odpis odpowiedzi na skargę dnia 14 lipca 2016 r. Zdaniem strony, wobec niewezwania skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przedwczesne i bezzasadne było wydanie przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast z art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. wynika, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi z powodu określonego w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zażalenie złożone w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymaga: 1) istnienia braku formalnego skargi, 2) wezwania strony skarżącej do uzupełnienia tego braku, 3) wskazania w wezwaniu terminu na wykonanie wezwania i rygoru jego niewykonania, 4) niewykonania przez skarżącego wezwania w zakreślonym terminie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tej sprawie wystąpiły wszystkie wskazane wyżej przesłanki zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga sporządzona i złożona przez M. K. nie została podpisana przez skarżącego (vide k. 8 akt sądowych), a więc zawierała brak formalny (por. art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.). W dniu 18 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie wydał zarządzenie (vide k. 1 akt sądowych) nakazujące wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia przez podpisanie skargi i odesłanie po podpisaniu do Sądu, przy czym w tym celu Przewodniczący nakazał załączyć do wezwania kserokopię skargi. Z akt sprawy wynika (vide adnotacja na k. 1 oraz kopia pisma do strony - k. 33 akt sądowych), że zarządzenie z dnia 18 lipca 2016 r. zostało wykonane przez pracownika WSA w Warszawie w dniu 27 lipca 2016 r. i tego dnia pismo z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało przekazane do biura podawczego WSA.
Tę samą datę nosi również adresowane do skarżącego pismo zatytułowane "Doręczenie odpowiedzi na skargę" (vide k. 34 akt sądowych). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 35 akt sądowych) wynika, że oba wspomniane pisma (tj. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz doręczenie odpowiedzi na skargę) zostały wysłane do strony w ramach jednej przesyłki. Na tymże zwrotnym potwierdzeniu odbioru wyszczególniono bowiem pisma, jakie zawierała przesyłka ("wys. odpis odp. na skargę + wezwanie do podpisania skargi"). Przesyłka ta została doręczona skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2016 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na wspomnianym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania (liczony od daty doręczenia wezwania) upłynął z dniem 8 sierpnia 2016 r. W terminie tym skarżący nie odesłał do sądu podpisanej skargi. W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając tę skargę z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych.
Kwestionując zaskarżone postanowienie, autor zażalenia podniósł, że skarżący w dniu 1 sierpnia 2016 r. odebrał jedynie przesyłkę zawierającą odpis odpowiedzi na skargę, natomiast nie zostało mu doręczone wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa jednak, że inny wniosek wynika z akt sprawy. Przede wszystkim w aktach tych znajduje się podpisany przez skarżącego osobiście dokument w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wysłanej do skarżącego w tej sprawie, w którym wyszególniono zawartość tej przesyłki - m.in. w postaci wezwania do podpisania skargi.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
PG