Uzasadnienie
Skarżący P. Z. wniósł skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody P. w sprawie uznania zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadniony.
Zarządzeniem Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 marca 2008 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) − dalej: p.p.s.a., skarżący został wezwany do uiszczania wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w kwocie 100 zł. W uzasadnieniu zarządzenia jako podstawę prawną ustalenia wpisu sądowego w określonej wysokości powołano § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) − zwanym dalej: rozporządzeniem. W zarządzeniu pouczono skarżącego o sposobie i trybie uiszczenia należnego wpisu sądowego oraz o skutkach prawnych niewykonania ww. obowiązku.
Na powyższe Zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, w którym wnioskował o:
- 1. uchylenie Zarządzenienia o uiszczeniu wpisu sądowego w sprawie V SA/Wa 916/08 z dnia 27 marca 2008 r. nałożonego z wniosku Ministra MSWiA, który pismem z dnia [...].03.2008 r. "Odpowiedź na zażalenie" w sprawie [...] wniósł do WSA o obciążenie kosztami postępowania sądowego skarżącego to postanowienie.
- 2. zwolnienie z kosztów postępowania sądowego w sprawie rozpatrzenia zażalenia przez NSA.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący zawarł merytoryczne zarzuty dotyczące zaskarżonego postanowienia. Nadto podniósł, że zgodnie z przysługującym prawem wniósł na to postanowienie zażalenie do WSA. W ocenie skarżącego brak zatem podstaw do przyjęcia, że prawo obliguje by konsekwencje sfałszowanego przez funkcjonariusza publicznego dokumentu ponosił poszkodowany, w tym koszty postępowania sądowego w sprawie, którą Minister MSWiA winien wyjaśnić z urzędu, do czego jest zobligowany prawem i sprawowanym nadzorem nad policją i organami administracji rządowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczania wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy opłata taka nie została uiszczona przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczania w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania.
Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a ma ścisły związek z art. 230 § 1 p.p.s.a. przewidującym, że wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie w danej instancji. Definicję pisma zawiera art. 230 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z regulacji zawartej w art. 220 p.p.s.a. wynika, że pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to, że do czasu uzupełnienia tego braku Sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87 – OSP 1990, Nr 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno).
Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. prawidłowo zatem wezwał skarżącego do uiszczania w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Rygor ten wynika z kolei z treści § 3 art. 220 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wbrew zarzutom skarżącego podstawą wezwania go do uiszczania wpisu sądowego od skargi (którą błędnie nazwał "zażalenie") nie był wniosek organu, którego postanowienie zostało zaskarżone skargą, zawarty w punkcie 2 petitum odpowiedzi na skargę (zatytułowaną odpowiedź na zażalenie – a to w związku z takim określeniem skargi przez samego skarżącego) lecz art. 220 § 1 p.p.s.a.
Z uwagi na treść uregulowań zawartych w art. 220 § 1 i art. 230 § 1 p.p.s.a. wskazywane w uzasadnieniu zażalenia na powyższe zarządzenie okoliczności dotyczących sposobu wykonywania przez organy administracji publicznej ich zadań nie stanowią podstawy do podważania konieczności uiszczania wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując charakter i wysokość wpisu określonego w zaskarżonym zarządzeniu uznał, że stanowisko to znajduje oparcie w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym 100 zł.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega ustawowym zwolnieniom od uiszczenia kosztów sądowych w oparciu o art. 239 p.p.s.a., ani też na podstawie ustaw szczególnych.
Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia nie zawiera żadnych uzasadnionych zarzutów wobec zaskarżonego zarządzenia i tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie to odpowiada prawu.
Jeżeli chodzi o żądanie sformułowane w punkcie 2 petitum zażalenia to należy zaznaczyć, że z treści art. 227 § 2 p.p.s.a. wynika, iż zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest wolne od opłat sądowych.
Z wymienionych powodów oddalono zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 p.p.s.a.