Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2184/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. S. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, przy czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 grudnia 2016 roku wezwano skarżącego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu – pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynikało z treści załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 18 stycznia 2017 roku. Skarżący nie nadesłał żądanego odpisu zażalenia. Mając więc na uwadze, że termin do nadesłania żądanego odpisu zażalenia upłynął bezskutecznie dnia 25 stycznia 2017 r., Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r. odrzucił zażalenie.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że w dniu 25 stycznia 2017 r. nadał w placówce pocztowej przesyłkę wraz z uzupełniającymi brakami, tj. odpisy zażalenia i wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Niezbędne jest poświadczenie zgodności takiego odpisu z oryginałem, a Sąd nie posiada kompetencji do wykonywania uwierzytelnionych odpisów pism składanych przez strony.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA z dnia 23 listopada 2016 r. w przedmiocie odrzucenia jego skargi na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 1 sierpnia 2016 r. W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie w dniu 30 grudnia 2016 r. wydał dwa zarządzenia: zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz zarządzenie wzywające skarżącego do usunięcia braku formalnego powyższego zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu. Powyższe wezwania zostały nadane w jednej przesyłce, a wezwanie do usunięcia braków zażalenia zawierało wszystkie obligatoryjne elementy takiego wezwania.
Natomiast przesyłka nadana w dniu 25 stycznia 2015m r. zawierała jedynie wniosek o zwolnienie z opłat sądowych, który stanowił jedynie odpowiedź na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Z adnotacji WSA nie wynikało natomiast, żeby powyższa przesyłka zawierała również inne pisma lub załączniki. Z akt sprawy nie wynika również, aby skarżący w inny sposób (odrębnym pismem lub osobiście) uzupełnił braki zażalenia w terminie.
Skoro w rozpoznawanej sprawie braki zażalenia nie zostały uzupełnione w wyznaczonym do tego terminie, to zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie, zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 47 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.