Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 marca 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 1530/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. F. na postanowienie tego Sądu z 24 lutego 2009 r., którym odrzucono skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 października 2008 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślono, że w myśl art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżąca została pouczona jednocześnie z doręczeniem odpisu postanowienia z 24 lutego 2009 r. Zażalenie z [...] marca 2009 r., mimo konieczności dopełnienia tzw. "przymusu adwokackiego" zostało sporządzone osobiście przez skarżącą. W związku z tym uchybieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie odrzucił.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K. F. wniosła o jego uchylenie wskazując, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie posiada żadnych podstaw prawnych do odrzucenia jej wcześniejszego zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2009 r. odpowiada prawu.
Zażalenie jest środkiem odwoławczym służącym od wskazanych ustawowo postanowień incydentalnych, niekończących postępowania w sprawie, stosowanie do art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W myśl art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. ten środek zaskarżenia służy również na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Jednakże ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku zażaleń na postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przewiduje w art. 194 § 4 zaostrzone wymogi formalne stanowiąc, że zażalenia te powinny być sporządzone przed adwokata lub radcę prawnego.
Wobec powyższego trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, iż K. F. została pouczona o wymogu tzw. "przymusu adwokackiego" dla środka prawnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, wraz z doręczeniem odpisu postanowienia z 24 lutego 2009 r. (k. [...] akt sądowych). Treść tego pouczenia jest sformułowana na tyle jasno i precyzyjnie, że skarżąca chcąc zaskarżyć postanowienie odrzucające skargę kasacyjną winna wypełnić dyspozycję tego pouczenia, będącego przytoczeniem treści art. 194 § 4 p.p.s.a., czyli wnieść zażalenie sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z wniesionego środka zaskarżenia wynika, że zażalenie sporządziła osobiście K. F. (k. [...] akt sądowych), co skutkuje tym, iż pozostaje dotknięte nieusuwalnym brakiem (por. m.in. postanowienie NSA z 30 września 2004 r., sygn. akt OZ474/04, niepubl.) i z tego względu Sąd I instancji zasadnie je odrzucił.
K. F. sprowadza zażalenie, będące przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, do ogólnego zarzutu, iż nie zgadza się z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2009 r., ponieważ w jej ocenie "nie posiada ono podstaw prawnych". Skarżąca wskazała przy tym na swą trudną sytuację materialną oraz podkreśliła, iż została pozbawiona pomocy prawnej. Nie wskazała natomiast, na czym polegał błąd Sądu przez rzekome pozbawienie podstaw prawnych postanowienia Sądu I instancji. Nadto skarżąca zarzuca nie otrzymanie pomocy prawnej, przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jak wynika z akt sprawy w odpowiedzi na wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z [...] grudnia 2008 r. (k. [...]) wezwał skarżącą do uzupełnienia powyższego wniosku o dokumenty przedstawiające jej sytuację majątkową oraz możliwości płatnicze. W piśmie z 30 grudnia 2008 r., (k.
43) skarżąca oświadczyła, że "nie zamierza składać dodatkowego oświadczenia", wskazującego na jej aktualną sytuację materialną. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 stycznia 2009 r. (k. [...]) odmówił K. F. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Dlatego powoływanie się na obecnym etapie postępowania na okoliczność pozbawienia pomocy prawnej jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.