Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Po 595/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę I. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 sierpnia 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 600 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca złożyła zażalenie na to zarządzenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2017 r. odmówił stronie przyznania prawa pomocy m.in. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r. WSA w Poznaniu utrzymał w mocy powyższe postanowienie.
NSA postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II GZ 791/17 oddalił zażalenie strony na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu.
Następnie zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2017 r. strona skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 sierpnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 13 grudnia 2017 r., jednak w wymaganym terminie wpis nie został uiszczony.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła I. P., wnosząc o jego uchylenie. Podniosła, że jej trudna sytuacja finansowa nie pozwalała i nadal nie pozwala na uiszczenie wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w terminie zakreślonym wezwaniem Sądu do uiszczenia wpisu od skargi złożyła zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Spowodowało to, że termin do uiszczenia wpisu wyznaczony przez sąd w pierwotnym wezwaniu stracił aktualność. Jednak po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia skarżącej na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, Sąd pismem z dnia 8 grudnia 2017 r. wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 sierpnia 2017 r. o wpisie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 grudnia 2017 r. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty zaczął biec od daty doręczenia nowego wezwania do uiszczenia opłaty, tj. od dnia 13 grudnia 2017 r., a upłynął w dniu 20 grudnia 2017 r. Skarżąca nie uczyniła zadość temu wezwaniu.
Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji dotyczącej trudnej sytuacji materialnej strony należy podkreślić, że te przesłanki mogą być przedmiotem oceny sądu wyłącznie w postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy, które w rozpoznawanej sprawie zostało prawomocnie zakończone.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.