Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Bd 332/16 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę A. K.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia należności przypadającej do zwrotu z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.
Z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] czerwca 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi Sąd I instancji wyjaśnił, że przesyłka była awizowana i skuteczne doręczenie przesyłki skarżącej nastąpiło w dniu 11 lipca 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 18 lipca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji zaszła przesłanka do odrzucenia skargi.
W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) A. K.-K. domagała się uchylenia postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2016 r. w całości.
A. K. – K. złożyła również wniosek o przywrócenie terminu oraz dokonała czynności poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 8 września 2016 r. WSA w Bydgoszczy odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). W tej sytuacji niedochowanie przez skarżącego wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do uzupełnienia którego wzywa stronę przewodniczący wydziału i który strona zobowiązana jest usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, zaś w zakreślonym terminie nie uzupełniła powyższego braku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji bezzasadnie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, a następnie odrzucił skargę z powodu niewykonania tego wezwania.
W postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt I GSK 2039/06, stwierdzono, że "wymóg wskazania przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia zawarty w art. 215 § 1 p.p.s.a. jest spełniony nie tylko przez wyraźne określenie kwoty tej wartości przy wnoszeniu skargi lub w odpowiedzi na wezwanie przewodniczącego do wskazania wartości, lecz także wówczas, gdy wartość wynika z treści skargi lub z treści odpowiedzi na powyższe wezwanie".
Oznacza to, że ustalenie czy została podana wartość przedmiotu zaskarżenia wymaga każdorazowo oceny. Artykuł 215 § 1 p.p.s.a. nie reguluje bowiem, w którym miejscu pisma procesowego i w jaki sposób powinna być podana wartość przedmiotu zaskarżenia. W sytuacji, gdy Sąd I instancji dysponuje informacją o wartości przedmiotu zaskarżenia, brak jest podstaw do przyjęcia, że niepodanie wartości przedmiotu zaskarżenia uniemożliwiało nadanie sprawie biegu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona do WSA w Bydgoszczy skarga A. K. – K. spełnia wymóg formalny określony w art. 215 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, skarżąca w treści skargi podała wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca wskazała, że zaskarża decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] marca 2016 r. w części przypisującej do zwrotu należności z tytułu dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego, pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, przedstawiając w treści skargi osnowę decyzji z dnia [...] marca 2016 r. Ponadto w treści skargi skarżąca wskazała, że: "ustaleniom organu w zakresie kwoty 310.805,41 zł opartym na wynikach kontroli oraz ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego zarzucam błędną i niewłaściwą interpretację art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty (...)". W sytuacji określenia przez skarżącą przedmiotu zaskarżenia i posiadania przez Sąd z urzędu wiedzy na temat wysokości ustalonej przez organ odwoławczy kwoty dotacji podlegającej zwrotowi niezrozumiałe jest stwierdzenie Sądu I instancji, że nie można było jednoznacznie ustalić wartości przedmiotu zaskarżenia i konieczne było wezwanie skarżącej do wskazania tej wartości.
Nie ulega zatem wątpliwości, że wartością przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest kwota określająca do zwrotu kwotę dotacji w łącznej wysokości 310.805,41 zł, która została ustalona w decyzji z dnia [...] marca 2016 r.
W tej sytuacji wskazywane w zażaleniu wywody strony poświęcone doręczeniu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi i przyczynach jego nieuzupełnienia okazały się bezprzedmiotowe, a więc ich merytoryczna weryfikacja przez NSA była zbędna.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.