Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2276/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił "[...]" S.A. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 4 maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – nie można wstrzymywać wykonania decyzji o odmowie wypłaty dofinansowania, ponieważ zdaniem Sądu, w wyniku tej decyzji nie został nałożony na stronę, ani obowiązek, ani nie zostało przyznane uprawnienie, zatem stan prawny skarżącej pozostał bez zmian. Sąd stwierdził także, że skarżąca nie wykazała, ani nie uprawdopodobniła we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
[...]" S.A. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w wykonaniu zaskarżonej decyzji po stronie skarżącej powstanie szkoda pieniężna w postaci utraconych korzyści z powodu odmowy dofinansowania wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych co pozostaje w związku z poniesionymi przez Spółkę kosztami przystosowania stanowisk pracy dla pracowników niepełnosprawnych. Skarżąca zakwestionowała także stanowisko Sądu I instancji dotyczące wykonalności zaskarżonej decyzji. Jej zdaniem decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej nadaje się do wykonania ponieważ odmawia skarżącej wypłaty dofinansowania i nakłada na skarżącą obowiązek zwrotu na rzecz PFRON dofinansowania w związku z zaległością w zobowiązaniach na rzecz Funduszu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec braku zaistnienia przesłanek zasadnie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny być wskazane okoliczności uzasadniające jej wstrzymanie.
Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć niektórych decyzji, które z pozoru cech wykonalności są pozbawione, jeżeli zmieniają one sytuację prawną lub faktyczną skarżącego. Takiej cechy wykonalności (co do zasady) nie mają decyzje odmowne. Należy podzielić stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych nie nadaje "[...]" S.A. prawnomaterialnych uprawnień, ani też nie nakłada tego rodzaju obowiązków, a zatem pozbawiona jest cech wykonalności. Jeśli nawet przyjąć, że szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wynikające z poniesionych przez skarżącą nakładów na dostosowanie stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych mogłyby powstać poprzez odmowę dofinansowania z PFRON, to biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, w tym wysokość kwoty dofinansowania nie byłaby to szkoda w znacznym rozmiarze.
W zażaleniu skarżąca wskazała także, że za zasadnością wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przemawia to, że odmowa dofinansowania spowodowała utratę korzyści spodziewanych z tego tytułu. Akcentowanie tej kwestii, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie może być uznane za równoważne z powołaniem się na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w sytuacji gdy skarżąca nie wykazała w jaki sposób zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji zapewnić ma ochronę jej praw i interesów.
Dodać należy, że zaskarżoną decyzją organ II instancji utrzymał w mocy decyzję PFRON z dnia 16 lutego 2006 r., nr [...], którą wyłącznie odmówiono wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy obejmujący miesiące marzec/kwiecień 2005 r. Z tego wynika, że kwestionowana decyzja, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie nakłada na nią obowiązku zwrotu dofinansowania w związku z powstałą zaległością w zobowiązaniach na rzecz PFRON.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.