Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 września 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 1170/23, odrzucił skargę J. Ł. (skarżąca, strona skarżąca) na postanowienie Ministra Zdrowia z [...] marca 2023 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi.
Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.
Pełnomocnik skarżącej został wezwany zarządzeniem z 6 czerwca 2023 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a ponadto do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone 4 lipca 2023 r. Zastrzeżony termin upłynął bezskutecznie w zakresie obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi z końcem dnia 11 lipca 2023 r. W związku z powyższym zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd odrzucił skargę oraz zarządził zwrot uiszczonego wpisu sadowego (art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.).
Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła zażalenie na ww., zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W zażaleniu podniesiono zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi, pomimo że przedmiotowe braki zostały uzupełnione pismem z dnia 11 lipca 2023 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest uzasadnione w zakresie, w jakim kwestionuje niepełność ustaleń faktycznych i przedwczesność rozstrzygnięcia kwestii istnienia podstawy faktycznej do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 oraz w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., a w konsekwencji – również prawidłowość orzeczenia o zwrocie uiszczonego wpisu.
Kontrolowany Sąd Wojewódzki ograniczył ustalenia faktyczne i rozważania prawne do stwierdzenia, że pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił w ustawowym terminie braku formalnego skargi w postaci dołączenia do niej pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu. W aktach sprawy znajduje się jedynie zarządzenie z dnia 18 września 2023 r. o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne celem odrzucenia skargi ze względu na nieuzupełnienie w terminu braku formalnego skargi, natomiast nie ma innych dokumentów (np. odpowiedniej adnotacji sekretarza sądowego, asystenta sędziego lub innego pracownika), z których wynikałoby, że do Sądu nie wpłynęła korespondencja związana ze skierowanym do pełnomocnika procesowego skarżącej wezwaniem. Kwestia ta wymaga szczegółowego wyjaśnienia, albowiem pełnomocnik skarżącej dołączył do zażalenia kopie potwierdzeń nadania w dniu 11 lipca 2023 r. w uprawnionej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przesyłek pocztowych poleconych na adres Sądu pierwszej instancji, co – w razie potwierdzenia dotarcia spornej przesyłki do adresata – byłoby równoznaczne z uzupełnieniem braku formalnego skargi w wymaganym terminie (art. 83 § 3 p.p.s.a.).
W związku z powyższym obowiązkiem Sądu pierwszej instancji, przy ponownym rozpoznaniu sprawy istnienia podstawy do odrzucenia skargi ze względu na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 oraz w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.), będzie przeprowadzenie uproszczonego postępowania wyjaśniającego w granicach przywołanych przez stronę skarżącą okoliczności i dowodów świadczących nie tylko o zachowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, lecz przede wszystkim – o skutecznym nadaniu w trybie określonym w art. 83 § 3 p.p.s.a. pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu.
Należy zatem w pierwszej kolejności wezwać pełnomocnika strony skarżącej do wskazania numeru przesyłki poleconej z pismem uzupełniającym brak formalny skargi w przedmiotowej sprawie (pełnomocnik przedłożył pięć egzemplarzy potwierdzenia nadania w dniu 11 lipca 2023 r. na adres Sądu I instancji przesyłek poleconych) oraz dokumentów opisujących historię drogi doręczenia tej przesyłki, a następnie – w razie istnienia w tym zakresie dalszych wątpliwości – dokonać z urzędu weryfikacji sądowego wykazu przesyłek, które wpłynęły do Sądu w dacie wynikającej z dokumentów obrazujących historię doręczenia.
Mając na względzie podniesione wyżej argumenty oraz uznając, że istota sprawy odrzucenia skargi nie została dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 197 § 1 p.p.s.a., jak w sentencji.