Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 125/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowania sądowe w sprawie ze skargi "F." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa podlaskiego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że podstawą prawną zaskarżonych decyzji były przepisy art. 138 ust. 3 w zw. z art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540; dalej: u.g.h.). Sąd zawiesił postępowanie z uwagi na wystąpienie przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13 z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
"F." Sp. z o.o. w W. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Spółka zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 w zw. z art. 7 p.p.s.a. i art. 45 ust. 1 Konstytucji poprzez dowolne zawieszenie postępowania sądowego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie oceny naruszenia Konstytucji RP przez zaniechanie notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych, co prowadzi do nieusprawiedliwionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że instytucja zawieszenia postępowania stanowi zaprzeczenie zasady szybkości postępowania wyrażonej w art. 7 p.p.s.a., który stanowi, że sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Konfrontacja przesłanek zawieszenia postępowania z nakazem wynikających z cytowanego art. 7 p.p.s.a. prowadzić musi do wniosku, że zasadność zawieszenia postępowania powinna być w każdym wypadku wnikliwie oceniona w celu ustalenia, czy zaistniała w toku postępowania przeszkoda faktycznie uzasadnia odstąpienie od zasady szybkiego rozpoznania sprawy.
Celowość zawieszenia postępowania powinna być analizowana także z punktu widzenia ewentualnego wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu. Ustalenie, że określona okoliczność mogłaby w przyszłości stanowić podstawę wznowienia postępowania podatkowego lub sądowego uzasadniałoby zawieszenie postępowania.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jak wynika z treści powołanego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowoadministracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wystąpienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 powołanej ustawy, zawiesi postępowanie czy będzie je prowadził w dalszym ciągu.
Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że treść pytania prawnego, a w szczególności jego uzasadnienie wskazują, że udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi będzie miało wpływ na wynik rozpoznania tej sprawy. Sąd podzielił bowiem wątpliwości sformułowane przez Naczelny Sąd Administracyjny odnośnie do zgodności z Konstytucją wskazanych przez ten Sąd przepisów ustawy hazardowej. Sąd wskazał, że co prawda zakwestionowano konstytucyjność innych norm niż będące podstawą prawną zaskarżonego orzeczenia to jednak przesądzenie o konstytucyjności wymienionych przepisów będzie stanowiło punkt wyjścia dla oceny zgodności z wzorcami konstytucyjnymi również przepisów stanowiących podstawę prawną zaskarżonej w sprawie decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny pogląd ten podziela.
Już tylko na marginesie wskazać należy, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. orzekł, że: "Art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z 2010 r. Nr 127, poz. 857, z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 134, poz. 779, z 2013 r. poz. 1036 oraz z 2014 r. poz. 768 i 1717) są zgodne z: a) art. 2 i art. 7 w związku z art. 9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 20 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji." Trybunał w pozostałym zakresie umorzył postępowania." W związku z wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny Sąd I instancji na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podejmie postępowanie z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 orzekł jak w sentencji postanowienia.