Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisu o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w komparycji i sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. Niedokładności lub omyłki mogą dotyczyć elementów podmiotowych, przedmiotowych lub innych elementów strukturalnych orzeczenia lub jego uzasadnienia.
W sprawie o sygn. akt II GZ 131/23 stwierdzono, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2023 r. jest dotknięte oczywistym błędem pisarskim, który polega na tym, że w komparycji orzeczenia w wierszu siedemnastym wpisano słowa "w przedmiocie obowiązku zapłaty kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania, oszacowania i złomowania pojazdu", podczas gdy prawidłowa treść określenia przedmiotu zaskarżonej decyzji powinna brzmieć: "w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego towarów".
W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia, że powyższa wadliwość wynikała jedynie z błędnego wykonania czynności pisarskich w toku sporządzania projektu orzeczenia, a jej sprostowanie nie ma wpływu na treść wydanego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. postanowił sprostować z urzędu zaistniałe błędy pisarskie.