Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 64/12 odmówił S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] października 2011r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z [...] listopada 2011 r. S. Sp. z o.o. wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do powstania nieodwracalnych niekorzystnych dla niej skutków w postaci trwałej utraty klientów, przez co strona skarżąca poniesie znaczną szkodę finansową, a w konsekwencji zmuszona będzie zrezygnować z prowadzonej działalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.
WSA zauważył, że strona skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek, przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się do ogólnego wskazania na możliwość wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji materialnej strony skarżącej. Strona skarżąca nie podała jednak, jaki dochód uzyskuje z prowadzonej działalności, jaką część sprzedaży stanowi sprzedaż napojów alkoholowych, których dotyczy zaskarżona decyzja i jaką część dochodu uzyskuje z tego tytułu, co w istocie uniemożliwia dokonanie rzeczywistej oceny wpływu sprzedaży tych napojów na jej sytuację finansową i opłacalność prowadzonej przez nią działalności. Ponadto skarżąca nie wskazała, czy i w jakim stopniu, wskutek zaskarżonej decyzji spadły obroty prowadzonego przez nią lokalu oraz liczba klientów.
S. Sp. z o.o. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przez jego błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, że w sprawie nie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, w szczególności, iż po stronie skarżącej nie zachodzi niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca rozbudowała argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dodając, że średni roczny dochód ze sprzedaży napojów alkoholowych wynosi ok. 60-70 % całego dochodu, a zatem co najmniej o taki procent spadły dochody skarżącej Spółki z prowadzonej działalności. Jednocześnie zdaniem skarżącej, przytoczone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności nie wymagają przedstawiania rozliczeń z prowadzonej działalności, ponieważ faktem powszechnie znanym jest, iż podstawowe źródło dochodu większości lokali gastronomicznych stanowi dochód ze sprzedaży napojów alkoholowych.
Skarżąca podała też, że przed Urzędem Miasta K. Wydziałem Architektury i Urbanistyki toczy się prowadzone z wniosku S. Sp. z o.o. postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn. "[...]". Wskazano, że zakończenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" doprowadzi do zawarcia na tej podstawie umowy dzierżawy pomiędzy Gminą a skarżącą Spółką.
Według skarżącej, utrzymana w mocy przez decyzję SKO w K. decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek. Wykazanie wystąpienia wspomnianych przesłanek jest obowiązkiem wnioskodawcy.
Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w zażaleniu zauważyć należy, że złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej ustawowych przesłanek. Skarżąca wnosząc w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła podanych przez siebie okoliczności, które miały uzasadniać twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd pierwszej instancji, w powyższym zakresie, nie miał możliwości dokonania ustaleń faktycznych, a nie będąc uprawnionym do wstrzymywania wykonania zaskarżonych decyzji z urzędu ograniczył się jedynie do oceny złożonego wniosku. Zatem wydając zaskarżone postanowienie prawidłowo zastosował art. 61 § 3 p.p.s.a. odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że w sprawie brak jest przesłanek do przyjęcia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności, na podstawie których byłoby możliwe określenie skutków wykonania decyzji. Z kolei okoliczności podniesione przez skarżącą w zażaleniu z uwagi na ich ogólnikowe sformułowanie nie pozwalają na przyjęcie odmiennej oceny.
Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła jaki dochód uzyskuje z prowadzonej działalności, jaką część sprzedaży stanowi sprzedaż napojów alkoholowych, których dotyczy zaskarżona decyzja, nie wskazała także, czy i w jakim stopniu nastąpił spadek obrotów prowadzonego przez nią lokalu oraz spadek liczby klientów wskutek wydania zaskarżonej decyzji. Tymczasem twierdzenia strony powinny zostać uprawdopodobnione poprzez przedstawienie dokumentów źródłowych bądź wyliczeń. Skarżąca, prowadząca działalność gospodarczą i posiadająca profesjonalną obsługę finansową powinna dysponować dokumentami określającymi jej aktualną sytuację finansową wraz z ekonomicznym uzasadnieniem możliwych strat. W sytuacji gdy skarżąca takich dokumentów lub wyliczeń nie przedstawiła, to nie była możliwa ocena wskazanych przez nią okoliczności w kontekście spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca jednocześnie uwagę, że podniesione przez stronę skarżącą w zażaleniu argumenty odnośnie toczącego się postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla kompleksu "[...]" w żaden sposób nie wpływają na ocenę skutków jakie wywołuje zaskarżona decyzja. Należy również zauważyć, że zarzut strony, dotyczący wydania przez organ pierwszej instancji decyzji z naruszeniem przepisów ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, nie podlegał ocenie na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.