Uzasadnienie
A. K., pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r., wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SAB/Gd 5/22 stwierdzającego swoją niewłaściwość miejscową w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w sprawie rozpoznania wniosku w przedmiocie odmowy przyłączenia do sieci elektroenergetycznej.
Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2022 r., Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał A. K. do uiszczenia wpisu sądowego od złożonego zażalenie w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia.
A. K. wniósł zażalenie na wymienione zarządzenie wnosząc o "odroczenie od spełnienia obowiązku wniesienia opłaty".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz.329, dalej: p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata (...). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl § 3 tego przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 535), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości miejscowej sądu oraz przekazania sprawy do rozpoznania WSA w Warszawie, wniesione w terminie podlegało opłacie poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia.
Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, aby stronie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zatem niewadliwie wnioskodawca został wezwany do uiszczenia niezbędnego, celem nadania sprawie prawidłowego biegu, wpisu od zażalenia.
Nie jest również zasadna argumentacja strony podniesiona w uzasadnieniu zażalenia, w ramach której wywodzi rozważanie możliwości "dokonania rozstrzygnięcia wniosku jako "odroczenia od spełnienia obowiązku" wniesienia opłaty do czasu zamknięcia rozprawy i ogłoszenia wyroku oraz obciążenia kosztami: jednej ze stron na zasadzie odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 200, 201, 203 i 204 p.p.s.a.); jednej strony kosztami w całości lub w części w związku z jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem – zasada zawinienia (art. 208 p.p.s.a)".
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje instytucji "odroczenia" obowiązku ponoszenia opłat sądowych, zaś wskazywane przez stronę zastosowanie przepisów prowadzić może wyłącznie do niedopuszczalnego w aspekcie przebiegu postępowania sądowoadministracyjnego wykluczania się i nakładania mogącego skutkować pokrzywdzeniem jednej ze stron tegoż postępowania, przepisów regulujących obowiązki związane z ponoszeniem szeroko rozumianych kosztów sądowych, o których mowa w Dziale V, Rozdziale 2 p.p.s.a. z przepisami regulującymi kwestię zwrotu kosztów postępowania między stronami, pomieszczonymi w Dziale V, Rozdziale 1 ustawy.
Przede wszystkim proponowany przez stronę model ponoszenia kosztów sądowych sprowadza się wyłącznie do hipotetycznego obciążenia kosztami sądowymi wraz z równie hipotetycznym obowiązkiem zwrotu kosztów sądowych pomiędzy stronami na jedną ze stron postępowania sądowoadministracyjnego jeszcze przed jego zakończeniem w danej instancji. Model taki jest niedopuszczalny, tak z racjonalnego punktu widzenia, jak również z punktu widzenie wykładni przepisów powołanych Rozdziałów Działu V p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.