Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1095/06 zarządzeniem z dnia 27 września 2006 r. wezwał pełnomocnika skarżącej S. R. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z dnia 19 czerwca 2006 r., nr [...].
Wpis sądowy zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), został ustalony na kwotę 200 zł.
S. R. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się zaniechania pobierania od niej wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r. sygn. akt II GZ 43/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako niezasługujące na uwzględnienie.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż wniesione przez stronę zażalenie nie zawiera uzasadnienia wyjaśniającego, dlaczego zarządzenie to jest wadliwe. Sąd wskazał, iż zażalenie tylko wówczas może być uznane za skuteczny środek zaskarżenia, gdy z jego treści wynika, jakich naruszeń dopuścił się Sąd, w tym przypadku Przewodniczący Wydziału, dokonując danej czynności.
Zdaniem Sądu, przedstawiony przez stronę w uzasadnieniu zażalenia stan faktyczny pozostaje bez związku z zarządzeniem dotyczącym kosztów sądowych. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu administracji publicznej, które zdaniem strony mają miejsce, nie wpływają na zasadność nałożenia na stronę obowiązku poniesienia kosztów związanych ze wszczętym przez nią postępowaniem.
Sąd wskazał, iż strona przed wniesieniem zażalenia złożyła w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, który postanowieniem z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt III SA/Kr 1095/06 został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnie oddalony.
Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2007 r. Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wpis sądowy został ustalony na kwotę 200 zł.
Pełnomocnik skarżącej H. R. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się zaniechania pobierania wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu podał, iż w pierwszej kolejności należy rozpatrzyć niezakończoną sprawę S. R. o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania − dalej ONW − za rok 2004. Charakter spraw ONW jest cykliczny, tj. dopłaty przyznawane są corocznie i nie można rozpoczynać kolejnych spraw o przyznanie dopłat za lata 2005 i 2006 (a tym samym żądać uiszczenia kolejnych wpisów sądowych od kolejnych spraw ONW) bez prawomocnego zakończenia sprawy toczącej się przed Sądem I instancji za ONW z 2004 roku. Powyższe skutkuje uniemożliwieniem wniesienia przez stronę skargi do Trybunału w Strasburgu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedstawiona przez stronę w uzasadnieniu zażalenia argumentacja nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego zarządzenia w przedmiocie wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że od każdej skargi wniesionej do sądu pobiera się wpis.
Stąd też podnoszona przez skarżącą okoliczność, iż od przedmiotowej skargi nie powinien być pobrany wpis do czasu zakończenia postępowania wszczętego na skutek wcześniejszej skargi, jest bez znaczenia dla sprawy. Oceny tej nie zmienia podnoszony przez skarżącą zarzut, iż skargi te dotyczą podobnego zagadnienia, a sprawy mają charakter cykliczny, skoro każda ze skarg została złożona na inną decyzję administracyjną.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 227 § 1 p.p.s.a.