Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 2613/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu zapłaty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 rok.
Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji podał, że Powiat [...] w skardze na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2016 r. w części odraczającej termin zapłaty zobowiązania z tytułu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w zaskarżonej części, ponieważ wykonanie decyzji byłoby nieuzasadnionym uszczerbkiem dla realizacji innych ustawowych zadań Powiatu.
Sąd I instancji, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, że stanowiąca przedmiot sprawy decyzja Ministra Finansów odracza termin zwrotu kwoty 1.064.611 zł uzyskanej nienależnie subwencji ogólnej za 2010 r. do 30 czerwca 2017 r., a więc opłata, którą skarżący zobowiązany został do uiszczenia na podstawie decyzji określającej zwrot nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r., nie jest wymagalna. Do dnia 30 czerwca 2017 r. nie istnienie więc niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Powiat [...], wnosząc o jego uchylenie w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.).
W uzasadnieniu zażalenia strona skarżąca podniosła, że finansowanie funkcjonowania powiatu odbywa się w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia każdego roku, co oznacza, że po 30 czerwca 2017 r. konieczność dokonania zapłaty powoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja, której wstrzymania wykonania domagał się Powiat [...], odracza na podstawie art. 67a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) termin płatności zobowiązania w wysokości 1.064.611 zł z tytułu nienależnie otrzymanej części oświatowej subwencji ogólnej do dnia 30 czerwca 2017 r.
Wymaga podkreślenia, że zaskarżona decyzja nie jest źródłem obowiązku dokonania przez stronę skarżącą zwrotu części subwencji oświatowej za 2010 r. Obowiązek zwrotu został bowiem nałożony na skarżącą decyzją Ministra Finansów z dnia 29 września 2014 r. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje zatem bez wpływu na wykonalność decyzji nakładającej zobowiązanie.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że podnoszone przez Powiat [...] argumenty dotyczące jego sytuacji finansowej pozostają bez wpływu na możliwość zastosowania w sprawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie decyzji odraczającej płatność nie może wyrządzić szkody lub spowodować trudnych do odwrócenia skutków, bowiem decyzja ta nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Kwestionowanie przez skarżącą okoliczności, że odroczenie płatności nastąpiło jedynie do dnia 30 czerwca 2017 r., może zostać rozpoznane przez sąd jedynie na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi, nie zaś w ramach postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.