Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie ruchu zakładu górniczego (odmowy dopuszczenia stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony) w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wyrokiem z 24 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia 31 stycznia 2013 r. w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony [...].
Pismem z 18 listopada pracownik Wyższego Urzędu Górniczego nadał do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
22 listopada 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał wniesioną skargę kasacyjną wraz z załączonymi dokumentami do WSA w Gliwicach.
4 grudnia 2013 r. pełnomocnik organu, w związku z przekroczeniem 30 dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniósł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
WSA w Gliwicach przywracając termin do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazał, że okoliczności podniesione przez pełnomocnika organu uprawdopodobniają, iż po stronie organu odwoławczego brak jest winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosło [...], zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art. 86 par 1 w zw. z art. 87 par 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) oraz art. 141 par 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. [...] wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości lub zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż postanowienie stoi w całkowitej sprzeczności z linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartą w analogicznych sprawach. Skarżący zaznaczył również, że w przedmiotowej sprawie nic nie zmienia okoliczności, że pracownik dokonujący wysyłki nie jest w hierarchii podwładnym pełnomocnika, jest bowiem pracownikiem Wyższego Urzędu Górniczego odpowiedzialnym za wysyłkę korespondencji, a jego zaniedbania obciążają pracodawcę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).
Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).
Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679).
Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że okoliczności wskazane przez pełnomocnika Wyższego Urzędu Górniczego uprawdopodobniają, iż po stronie organu odwoławczego brak jest winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Jak wynika z akt sprawy skarga kasacyjna nadana został w dniu 18 listopada 2013 r. – karta 75 akta sądowych – do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na kopercie zaadresowanej przez pracownika organu znajdowały się dwa adresy – jeden Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz adres WSA w Gliwicach.
Skarga kasacyjna doręczona został do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zgodnie z przepisami prawa przesłał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Podkreślenia wymaga fakt, iż z adresu znajdującego się na wyżej wymienionej kopercie wynika, iż celem pracownika organu było przesłanie skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – a nie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego - i w związku z tym, należy uznać, że przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było zasadne.
Odnosząc się do zarzut postawionego w uzasadnieniu zażalenia zgodnie z którym zaskarżone postanowienie stoi w całkowitej sprzeczności z linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy zgodzić się ze Skarżącym, że błąd pracownika traktowany jest jako wina pełnomocnika profesjonalnego, który jako jego przełożony zlecił mu wykonanie takiego zadania. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela przedstawioną w uzasadnieniu zażalenia linię orzeczniczą NSA w tym zakresie. Niemniej jednak stan faktyczny rozpoznawanej sprawy wskazuje, iż celem pracownika organu było nadanie skargi kasacyjnej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie wskazanym przez przepisy ustawy – co jednoznacznie wynika z umieszczenia adresu WSA w Gliwicach oraz zwrotu "za pośrednictwem" na przedmiotowej kopercie.
W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki wymienione w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. do przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.
Z przyczyn wyżej wskazanych Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 3