Uzasadnienie
I
K. Z. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem jej wykonanie spowoduje, iż skarżącemu oraz jego rodzinie zostanie wyrządzona znaczna szkoda i spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1109/21, WSA w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd nie zgodził się z twierdzeniami skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z utratą źródła utrzymania, przez co skarżący i jego małżonka popadną w niedostatek, bowiem, jak dalej sam skarżący wskazał, jego małżonka jest na emeryturze, która wynosi 1800 zł, a on sam jest na emeryturze wojskowej. Sąd wskazał także, że wiadomym jest, że w aktach administracyjnych przesłanych przez organ wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę, znajduje się dokument w tomie II na k. 280 "Akt oskarżenia p-ko m. in. K. Z." z dnia 12 czerwca 2020 r. z którego wynika wysokość świadczenia emerytalnego strony w kwocie 2600 złotych netto, oraz że skarżący nie ma nikogo na utrzymaniu i nie jest osobą karaną.
Sąd stwierdził także, że okoliczność tzw. "śmierci gospodarczej" i narażenia skarżącego na odszkodowania od firm z którymi aktualnie ma podpisane umowy, nie została wykazana. Skarżący nie wykazał także okoliczności dotyczących umowy zobowiązaniowej (leasing samochodu), kredytu konsumpcyjnego i firmowego. Sąd nie miał żadnej wiedzy o wysokości ww. kredytów, czasu jego spłacania, czy też grożących kar umownych za ich niespłacanie. Sąd stwierdził także, że nie przedstawiono również żadnych wiarygodnych danych o zatrudnianiu przez stronę pracowników (np. lista płac, przelewy bankowe tytułem wynagrodzenia za pracę).
Sąd uznał zatem, że skarżący nie wykazał w sposób wystarczający istnienia okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
II
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zarzucając błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy w przedmiocie sytuacji w jakiej znalazł się skarżący tj., iż skarżącemu nie zostanie wyrządzona znaczna szkoda i że skarżący nie popadnie w niedostatek i jednocześnie rażące naruszenie przepisów oceny materiału zebranego w sprawie i tym samym naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów:
- a) umowy [...]z dnia 31.05. 2021 r. oraz [...]oraz [...] z dnia z dnia 31.05.2021 r. oraz [....] z dnia 24.08.2021 r. zawartej z S. sp. z o.o. jako podwykonawcą dla skarżącego regulującej kwestie interwencji na obiektach jakie obsługuje skarżący;
- b) umowy nr [...]oraz nr [...]z dnia 01.06.2021 r. oraz [...]z dnia 1.12.2019 r. oraz z dnia 23.11.2020 r. na podstawie których skarżący dla innej spółki realizuje elektroniczny monitoring systemu sygnalizacji alarmowych, zlecenie jest realizowane w sposób ciągły od 1.12.2019 r.
- c) aneksu do umowy o pracę z dnia 02.01.2020 r., na podstawie której skarżący w innej spółce jest zatrudniony jako pracownik ochrony posiadający odpowiednie uprawnienia, w tym wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony co stanowi główne źródło utrzymania skarżącego.
- d) umów zawartych od marca do aktualnie w 2021 r. z Gminą Miejską R. na usługę dozoru, jako źródło utrzymania skarżącego, konieczność posiadania uprawnień dla wykonania umowy.
- e) umowy o współpracy z dnia 18.12.2020 r. zawartej z inną spółką na monitoring w S., jako źródło utrzymania skarżącego, konieczność posiadania uprawnień dla wykonania umowy.
- f) list płac dla pracowników na obiekcie Szkoła Podstawowa za m-ce kwiecień - wrzesień 2021 r. z których wynika, iż skarżący zatrudnia inne osoby celem wykonania posiadanych zleceń, które stanowią źródło utrzymania dla tychże osób.
- g) przykładowych umów zlecenia (6 szt.) z pracownikami skarżącego;
- h) przykładowych umów o pracę (3 szt.) z pracownikami skarżącego;
- i) umowy leasingu z dnia 08.08.2017 r. jaką ma zawartą z leasingiem, umowa kończy się w czerwcu 2022 r. zaś rata wynosi miesięcznie ok. 3.000 zł wraz z potwierdzeniem płatności za ostatnie dwa miesiące;
- j) harmonogram spłaty subwencji finansowej jaką otrzymał Skarżący wraz z potwierdzeniami zapłaty za ostatnie dwa miesiące, wysokość raty wynosi 1097,50 zł.
Wobec powyższego skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, albowiem jej wykonanie spowoduje, iż skarżącemu oraz jego rodzinie zostanie wyrządzona znaczna szkoda i spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że z wnioskowego charakteru powyższej instytucji wynika, że wnioskodawca powinien w taki sposób wykazać okoliczności sprawy, aby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji może skutkować podanymi powyżej konsekwencjami.
Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest spełnienie przez stronę przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd pierwsze instancji stwierdził, że skarżący we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej nie przedstawił okoliczności przemawiających za zasadnością zastosowania tej instytucji. Skarżący wskazał bowiem jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z utratą źródła utrzymania, przez co skarżący i jego małżonka popadną w niedostatek. Nie zostały jednak przedstawione żadne okoliczności uprawdopodobniające tę tezę. Skarżący na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji nie przedstawił bowiem żadnych okoliczności faktycznych świadczących o jego sytuacji majątkowej. Brak bowiem danych o stanie rachunków i posiadanych środkach finansowych nie pozwala na rzetelną ocenę aktualnej sytuacji finansowej skarżącego. Z tego powodu należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji nie dysponował dokumentami obrazującymi sytuację majątkową skarżącego w kontekście przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie mógł być uwzględniony.
Powyższej oceny nie zmieniają okoliczności przedstawione na etapie postępowania zażaleniowego. Zadaniem NSA nie jest bowiem ponowna ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełnionego ewentualnie o okoliczności podniesione w zażaleniu, lecz tylko kontrola postanowienia wydanego przez WSA Warszawie. Wobec tego nie było podstaw, aby odnieść się do nowych okoliczności, powołanych w zażaleniu i uwzględnić je przy wydawaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy dokonał oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.