Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 391/10 zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi F. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 262/10 zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L.
- 98. 204.
- 37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych?"
W ocenie Sądu I instancji, odpowiedź na wskazane pytanie ma wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Dyrektor Izby Celnej w B. P. wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. oraz wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniu zarzucił naruszenie:
- 1. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.UE C 115/47), które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zawieszenie postępowania w sytuacji wystąpienia z pytaniem prawnym w kwestii niewymagającej zajęcia stanowiska przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej i w konsekwencji bezzasadne zawieszenie postępowania,
- 2. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez jego zastosowanie w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy będące przedmiotem postępowania przed WSA w L. nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądwoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W uzasadnieniu zażalenia organ podał, że w dotychczasowej praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych kwestia zgodności ustawy o grach hazardowych z prawem unijnym, w tym z art. 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.), była już wielokrotnie przedmiotem rozważań poszczególnych składów wojewódzkich sądów administracyjnych (m.in. w Gorzowie Wielkopolskim, Rzeszowie, Kielcach, Łodzi), które nie dopatrywały się naruszenia prawa unijnego w zakresie, w jakim Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sformułował pytanie prawne. Sądy te nie dostrzegły potrzeby zwrócenia się z pytaniami wstępnymi do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącymi konieczności notyfikacji ustawy o grach hazardowych do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE.
Zdaniem organu, przepisy ustawy o grach hazardowych, w tym m.in. art. 129 ust. 2, na podstawie którego zostało wydane rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej, nie mają charakteru technicznego w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE, co zostało potwierdzone w powołanym wyżej orzecznictwie sądów administracyjnych.
Ponadto, podstawą zawieszenia postępowania ze względu na wystąpienie z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości mógłby być art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., gdyby w tym samym postępowaniu Sąd I instancji sam przedstawił pytanie prawne, a tak się nie stało.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
Jak wynika z treści powołanego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowoadministracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wystąpienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 p.p.s.a. zawiesi postępowanie czy będzie je prowadził w dalszym ciągu. Odmiennie natomiast uregulowano kwestię zawieszenia postępowania w art. 124 § 1 p.p.s.a., gdzie wystąpienie jednej z okoliczności wymienionych enumeratywnie w punktach 1 do 6 tego przepisu zobowiązuje sąd do zawieszenia postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy gdzie pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego zadane zostało Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (obecna pełna nazwa instytucji) przez inny Sąd w innej sprawie (sygn. akt III SA/Gd 262/10), niemożliwym było zastosowanie jako podstawy zawieszenia postępowania w tej sprawie art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., zgodnie z którym zawieszenie postępowania z urzędu następuje w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości WE.
Sąd I instancji zawieszając postępowanie w rozpoznawanej sprawie, której stan faktyczny i prawny był zbliżony do występującego w sprawie sygn. akt III SA/Gd 262/10, uznał, że udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego, zadane Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przez WSA w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie, wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, szczególnie, że odnosi się ono do zasad technicznych stosowania przepisów Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., odnośnie zakazu wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu przez Sąd pierwszej instancji w sprawie.
Mając na uwadze, że ponowne przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości WE tego samego pytania prejudycjalnego pozbawione byłoby jakichkolwiek racjonalnych podstaw, uznał za trafne postanowienie o zawieszeniu postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Gd 262/10. W tych konkretnych okolicznościach należało bowiem uznać, że rozstrzygnięcie jakie zapadnie w tej ostatnio wymienionej sprawie, z istoty rzeczy uwzględniające orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości WE, będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie.
Nie można też uznać za okoliczność wystarczającą i podważającą zasadność zawieszenia postępowania w sprawie, że kwestia zgodności przepisów ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poddana już została wielokrotnej ocenie przez różne składy orzekające Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, które oddalały skargi.
Mając na uwadze wskazane okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.