Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 2201/17, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał R.P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2017 r., stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. – dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.).
Przewodniczący Wydziału wskazał, że ww. kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wpis stały wynosi 100 zł.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego, wobec czego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2019 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na wskazane postanowienie organu administracji w wysokości 100 zł było prawidłowe.
Podkreślić ponadto należy, że sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.