Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 26 stycznia 2021 r. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, w sprawie ze skargi F Sp. j. w C na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [..] września 2020 r., w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu dopuszczającym dowody w sprawie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro siedzibą Głównego Inspektora Farmaceutycznego jest Warszawa, to właściwym do rozpoznania sprawy jest WSA w Warszawie.
Spółka zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji w całości zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, tj. art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: p.p.s.a. w zw. z art. 59 § 1 p.p.s.a. polegające na uznaniu się przez WSA w Gliwicach niewłaściwym w sytuacji, gdy analiza skargi i akt sprawy wskazuje ze skarga zasadniczo dotyczy działalności organu jakim jest Śląski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Katowicach, dla którego właściwy jest WSA w Gliwicach. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i dalsze rozpoznanie sprawy przez WSA w Gliwicach. W uzasadnieniu podała, że formalnie skargą zaskarżone zostało postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego, jednakże lektura skargi i uzasadnienia prowadzi do wniosku ze zasadnicze działania kwestionowane przez spółkę to działania podjęte przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego.
GIF jedynie utrzymał decyzję w mocy i powielił w całości stanowisko organu I instancji. Skarżąca jest niewielką spółką, której siedziba znajduje się na obszarze WSA w Gliwicach. Dojazd do WSA w Warszawie wiązał by się z dużym nakładem sił i środków. Przekazanie sprawy WSA w Warszawie istotnie utrudni obronę interesów spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. na decyzję ostateczną, wydaną przez organ II instancji. Do rozpoznania skargi właściwy jest zaś, zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast art. 59 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Art. 13 § 3 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W rozpoznawanej sprawie nie zostało jednak wydane rozporządzenie, które by zmieniło właściwość sądu wynikającą z ogólnych przepisów.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżono decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Wobec tego, że zaskarżono akt (decyzję) organu mającego siedzibę na terenie województwa mazowieckiego właściwy do rozpoznania jest WSA w Warszawie.
Fakt, że skarżący kwestionuje w istocie ustalenia poczynione przez organ I instancji nie ma wpływu na właściwość miejscową sądu. Właściwość ta nie jest bowiem zależna od tego, który organ (I czy II instancji) poczynił kwestionowane ustalenia, lecz zasadniczo od siedziby organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Skoro więc decyzja została wydana przez GIF, to właściwym do jej rozpoznania w pierwszej instancji sądem jest WSA w Warszawie.
Nie mają znaczenia prawnego argumenty zawarte w zażaleniu dotyczące lepszego dojazdu do WSA w Gliwicach. Jak to już zostało wcześniej wyjaśnione – przepisy wyraźnie wskazują, że właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona i nie uzależniają tej właściwości od miejsca zamieszkania bądź siedziby strony skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.