Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 346/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi E. S. z o.o. we W.na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] 2010 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy własne rozstrzygnięcie z [...] 2010 r. o odmowie przedłużenia zezwolenia z 31 marca 2004 r. na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, mając na uwadze, że postanowieniem z 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prawne:
"Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powi-nien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których pro-jekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej Dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".
W przekonaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. zawieszenie po-stępowania do czasu uzyskania odpowiedzi na postawione pytanie, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Dyrektor Izby Celnej w G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania.
Zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), poprzez zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy wynik postępowania sądowoadministracyjnego nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Stwierdził, iż Sąd pierwszej instancji przyjął błędną podstawę zawieszenia postępowania sądowego, co w konsekwencji doprowadziło do istotnego naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak wynika z treści powołanego przepisu sąd w przypadku wystąpienia okoliczności, o której w nim mowa, tak zwanej przyczyny prejudycjalnej, może postępowanie sądowo-administracyjne zawiesić. Zatem tylko od uznania sądu zależy, czy w przypadku wy-stąpienia przesłanki wymienionej w art. 125 § 1 p.p.s.a. zawiesi postępowanie czy będzie je prowadził w dalszym ciągu.
Odmiennie natomiast uregulowano kwestię zawieszenia postępowania w art. 124 § 1 p.p.s.a., gdzie wystąpienie jednej z okoliczności wymienionych enume-ratywnie w punktach 1-6 tego przepisu zobowiązuje sąd do zawieszenia postępowania.
W okolicznościach sprawy gdzie pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego zadane zostało Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości przez inny Sąd w innej sprawie, niemożliwym było zastosowanie jako podstawy zawie-szenia postępowania w tej sprawie przepisu art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a. stanowiącego, iż zawieszenie postępowania z urzędu następuje w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Spra-wiedliwości UE. Powyższe czyni niezasadnym zarzut zażalenia dotyczący naruszenia powołanego powyżej art. 124 § 1 pkt 5 p.p.s.a., bowiem Sąd pierwszej instancji nie popełnił "omyłki" jak wskazuje to zażalenie, podając podstawę prawną zaskarżonego postanowienia.
Wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, szczególnie, że odnosi się ono do zasad technicznych stosowania przepisów Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., odnośnie zakazu przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wypełnia dysprozy-cję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu przez Sąd pierwszej instancji w sprawie.
Nie można również uznać za okoliczność wystarczającą i podważającą zasadność zawieszenia postępowania w sprawie, podnoszonego w zażaleniu stwier-dzenia, że kwestia zgodności przepisów ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poddana już została wielokrotnej ocenie przez różne składy orzekające Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, które oddalały skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.