Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 910/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), odrzucił skargę S. G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 23 marca 2021 r. S. G. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2020 r., w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Wezwanie adresowane do skarżącego, nadane za pośrednictwem poczty pod wskazany przez skarżącego adres, nie zostało podjęte w terminie. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, w dniach: 27 maja 2021 r. i 7 czerwca 2021 r. W związku z tym, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd I instancji uznał, że korespondencję doręczono skarżącemu 10 czerwca 2021 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem z dniem 17 czerwca 2021 r. Skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu od skargi.
W zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. G. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi w sytuacji braku wezwania do uzupełnienia braków.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący powtórzył argumenty podnoszone w skardze i podniósł, że wbrew twierdzeniom zawartym w zaskarżonym postanowieniu nie został skutecznie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo zastosował ten przepis w ustalonym stanie sprawy, bowiem skarżący, prawidłowo wezwany, nie uiścił w wymaganym terminie 7 dni wpisu od skargi na postanowienie GITD z dnia [...] grudnia 2020 r. Brak uiszczenia wpisu od skargi we wskazanym terminie musiał skutkować jej odrzuceniem.
Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 ustawy). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, o czym stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a.
W okolicznościach sprawy znaczenie ma przede wszystkim to, że po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., przyjmuje się fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, iż w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej.
Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty (k. 15 akt sądowych), zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, podjęto próbę doręczenia wezwania skarżącemu na adres ul. [...] K. (podawany przez skarżącego w skardze oraz na kopercie, w której nadano skargę) w dniu 27 maja 2021 r., jednak przesyłka nie została doręczona, w związku z czym pozostawiono ją w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 7 czerwca 2021 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 15 czerwca 2021 r. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone podpisem osoby doręczającej.
Domniemanie prawdziwości tych danych może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie strona nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania. Skarżący nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia mu zawiadomienia o przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie skarżącego, że nie zostało mu skutecznie doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu.
Brak jest zatem podstaw, aby w rozpoznawanej sprawie uznać, że skutek doręczenia w myśl art. 73 § 3 w związku z § 4 p.p.s.a. nie wystąpił w dniu 10 czerwca 2021 r., to jest w ostatnim dniu okresu 14 dni, licząc od dnia pierwszego awizo (27 maja 2021 r.). Powyższe oznacza, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg 10 czerwca 2021 r. i bezskutecznie upłynął 17 czerwca 2021 r.
Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi, której braków fiskalnych strona nie uzupełniła w terminie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.