Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 września 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1326/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez [...]. z siedzibą w Łomiankach decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 maja 2006 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.
Sąd podał, że skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że wykonanie tej decyzji naraża Spółkę na znaczne szkody spowodowane brakiem wpływów ze sprzedaży napojów alkoholowych przy jednoczesnym zaangażowaniu znacznych środków przeznaczonych na wyposażenie stoiska z tymi napojami, jak również opłatami z tytułu uzyskanego zezwolenia na sprzedaż.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że przedstawione okoliczności nie mogą stanowić uzasadnionej podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej. Zdaniem Sądu, poniesienie przez Spółkę kosztów związanych z pozyskaniem zezwolenia na sprzedaż alkoholu oraz nakłady poniesione na urządzenie stoiska nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Dla podjęcia reglamentowanej działalności gospodarczej konieczne jest bowiem, w przypadku gdy ustawa taki obowiązek nakłada, wniesienie stosownej opłaty, natomiast stoisko na czas procesu może być wykorzystane do sprzedaży innych artykułów. Sąd uznał, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nie zachodzi również niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem przedmiotowy towar (alkohol) nie jest towarem, którego Spółka nie mogłaby sprzedać, odzyskując tym samym poniesione na jego zakup środki.
W zażaleniu [...]. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w całości i wydanie postanowienia zgodnie z wnioskiem skarżącego lub przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie:
- prawa materialnego polegające na błędnym przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że obiektywnie istniejący stan faktyczny nie odpowiada stanowi hipotetycznemu, na który składają się przesłanki wstrzymania wykonania aktu administracyjnego (zaskarżonej decyzji),
- art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez brak odniesienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do zarzutu skarżącego dotyczącego szkody spowodowanej brakiem wpływów ze sprzedaży napojów alkoholowych.
W uzasadnieniu skarżący powtórzył argumentację przedstawioną we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a ponadto podniósł, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę, iż skarżący na skutek wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem skargi przez Sąd mógłby ponieść również straty związane z utratą wpływów ze sprzedaży napojów alkoholowych. Skarżący podał, że wpływy te stanowią ok. 14% ogólnych wpływów z całej sprzedaży realizowanej w tej placówce handlowej i przedstawił wyliczenie wartości sprzedaży napojów alkoholowych i ich udział w obrotach placówki przy ul. [...] w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /zwanej dalej p.p.s.a./ (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże – stosownie do treści art. 61 § 3 - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to m.in., że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Z powyższego wynika, że Sąd może wydać postanowienie, o którym mowa wyżej tylko na wniosek skarżącego, w którym obowiązany jest on wskazać okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do sądu należy dokonanie oceny, czy wniosek taki zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy należy zgodzić się z Sądem I instancji, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji.
WSA trafnie stwierdził, że poniesienie przez Spółkę kosztów związanych z pozyskaniem zezwolenia na sprzedaż alkoholu oraz nakłady poniesione na urządzenie stoiska nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ stoisko może zostać wykorzystane w inny sposób. Ponadto należy zauważyć, że przedmiotowy towar, którym jest alkohol charakteryzuje się trwałością i nie jest towarem, którego Spółka nie mogłaby – w przypadku wydania przez Sąd korzystnego dla niej ostatecznego rozstrzygnięcia - sprzedać i w ten sposób zapobiec utracie środków poniesionych na zakup tego towaru. Dlatego też i z tego względu nieuzasadniony jest argument przedstawiony przez stronę w zażaleniu, iż wykonanie decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki dla funkcjonowania Spółki. Oceny tej nie zmienia załączone do zażalenia wyliczenie wartości sprzedaży napojów alkoholowych i ich udział w obrotach placówki. Strona przedstawiła jedynie zestawienie za kwiecień – grudzień 2005 r. oraz styczeń i luty 2006 r., które nie przesądza o ewentualnym spadku obrotów Spółki w wyniku wykonania decyzji, a utrata przyszłych korzyści w okolicznościach niniejszej sprawy nie mieści się w pojęciu wyrządzenia znacznej szkody. Brak uzyskania części dochodów nie wpłynie bowiem negatywnie na możliwość dalszego prowadzenia działalności przez skarżącą Spółkę.
Podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
MR