Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Po 766/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odmówił L. C. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 17 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. oddalił skargę L. C., zwanego dalej "skarżącym" na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. W dniu 3 lutego 2012 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, złożony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w niniejszej sprawie upłynął 24 stycznia 2012 r. Stosowanie natomiast do art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Według art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia, a ponadto uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazał, że dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, był bowiem obecny podczas rozprawy oraz na ogłoszeniu wyroku i w trakcie jego uzasadniania, zaś powoływanie się skarżącego na brak zrozumienia treści wyroku, nie jest okolicznością, która może wpłynąć na przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L. C. Jak podnosi skarżący Sąd odmawiając przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nie odniósł się do stanu zdrowia skarżącego, dochodów, podeszłego wieku oraz pożaru w którym skarżący utracił część dokumentów dotyczących Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W przedmiotowej sprawie uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu ograniczyło się jedynie do lakonicznych wyjaśnień skarżącego, z których wynika, że przyczyną nie złożenia w terminie wniosku o uzasadnienie wyroku było niezrozumienie przez skarżącego jego treści. Wydany wyrok skarżący zrozumiał bowiem jako korzystny dla siebie. Natomiast niezrozumienie to miało wynikać ze złego stanu zdrowia skarżącego.
Wskazać należy, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że skarżący był obecny podczas rozprawy oraz na ogłoszeniu wyroku i w trakcie jego uzasadniania. Ponadto jak wynika z protokołu rozprawy na której wyrok został ogłoszony, Przewodniczący pouczył skarżącego, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Skarżący również w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że stan jego zdrowia w dniu ogłoszenia wyroku uniemożliwił mu zrozumienie rozstrzygnięcia, które przecież było jednoznaczne. Tej okoliczności w żaden sposób nie uprawdopodabniają złożone wraz z zażaleniem dokumenty, w tym w szczególności orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie W. o zaliczeniu skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Dokumenty te bowiem nie wskazują, aby schorzenia skarżącego wpływały na dokonywane przez niego czynności, bądź też ograniczały postrzeganie rzeczywistości. W tych warunkach należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, według którego powoływanie się przez skarżącego na brak zrozumienia treści wyroku – nie mogło być okolicznością przemawiającą za przywróceniem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Również okoliczności podniesione w zażaleniu nie mogły zostać uwzględnione jako przemawiające za zasadnością wniosku skarżącego. Takie kwestie jak dochody skarżącego, czy też utrata części dokumentów dotyczących Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mają znaczenia dla oceny wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd pierwszej instancji zasadnie więc odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.