Postanowienie NSA z 9 lipca 2020 r., II GZ 159/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1295/16 w zakresie odrzucenia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Andrzej Skoczylas przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1295/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że R. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę na ww. postanowienie Ministra Sprawiedliwości. Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2020 r. Sąd wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 31 lipca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych. Na wykonanie wezwania stronie zakreślono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono stronie w dniu 28 stycznia 2020 r., a zatem termin na wykonanie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 4 lutego 2020 r.

WSA wskazał, iż z informacji udzielonej w dniu 17 lutego 2020 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy, w konsekwencji czego Sąd stwierdził, że w zakreślonym terminie należny wpis od skargi nie został uiszczony.

Wobec powyższego Sąd I instancji, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił.

Zauważyć w tym miejscu wypada, że w zażaleniu skarżący nie podważył żadnej z wymienionych okoliczności dotyczących kwestii opłacenia wpisu od skargi ani nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo.

Ze wskazanych powodów NSA, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.