Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 2515/10 zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi V. S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podniósł, że w skardze spółki zarzucono niezgodność przepisu krajowego art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) z przepisami wspólnotowymi art. 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. UE. L.
98. 204. 37 z późn. zm.). Ponadto wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10 przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych".
W ocenie Sądu pierwszej instancji udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach
W uzasadnieniu podniósł, że ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (w tym art. 138 ust.
- 1) nie zawiera przepisów technicznych i z tego powodu projekt tej ustawy nie podlegał notyfikacji (na poparcie tego stanowiska organ powołał orzeczenia sądów administracyjnych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. odmawiająca przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zarzuty podniesione w skardze przez spółkę dotyczyły między innymi naruszenia art. 138 ust. 1 oraz art. 129 ust 1 ustawy o grach hazardowych. Spółka podniosła, że wspomniane przepisy są "przepisami technicznym" w rozumieniu art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE, a mimo to nie zostały notyfikowane przez Polskę Komisji Europejskiej w trybie art. 8 Dyrektywy. Z tej przyczyny nie mogły one stanowić podstawy wydania decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie sygn. akt III SA/Gd 352/10, przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące kwestii będącej przedmiotem zarzutu skargi wniesionej w niniejszej sprawie.
Sąd pierwszej instancji zawieszając postępowanie w rozpoznawanej sprawie, której stan faktyczny i prawny był zbliżony do występującego w sprawie sygn. akt III SA/Gd 352/10, w istocie podzielił wątpliwości, które legły u podstaw przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego. W związku z tym w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do przedstawienia pytania prejudycjalnego, identycznego z tym jakie zostało sformułowane w postanowieniu z 16 listopada 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze, że ponowne przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej tego samego pytania prejudycjalnego pozbawione byłoby jakichkolwiek racjonalnych podstaw, uznał za trafne postanowienie o zawieszeniu postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Gd 352/10. W tych konkretnych okolicznościach należało bowiem uznać, że rozstrzygnięcie jakie zapadnie w tej ostatnio wymienionej sprawie, z istoty rzeczy uwzględniające orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze wskazane okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.