Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 lipca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1237/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. Sp. z o.o. w W. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 24 lutego 2021 r. w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Wnioskiem z 22 lipca 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek ten był niepodpisany.
Zarządzeniem z 27 lipca 2021 r. Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego ww. wniosku poprzez jego podpisanie przez osobę/osoby uprawnioną/uprawnione do reprezentacji skarżącej oraz o nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z KRS, ewentualnie pobranego wydruku komputerowego, z którego wynika sposób i osoby uprawnione do reprezentacji skarżącej pod rygorem pozostawienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu skarżąca wniosła o ustanowienie kuratora, ewentualnie o zawieszenie postępowania, ponieważ skarżąca nie miała ustanowionego zarządu.
Zarządzeniem z 8 grudnia 2021 r. Sędzia WSA zwrócił się do skarżącej o potwierdzenie informacji, że skarżąca ma powołany organ do jej reprezentacji. Jednocześnie wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych wniosku z 22 lipca 2021 r. o uzasadnienie wyroku poprzez jego podpisanie przez osobę uprawnioną do reprezentacji strony skarżącej, nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej, ewentualnie wydruku komputerowego, z którego wynika sposób i osoby uprawnione do reprezentacji strony skarżącej, pod rygorem pozostawienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe spółka potwierdziła, że posiada organ upoważniony do jej reprezentacji, przesłała kopię pełnego odpisu z KRS, a także podtrzymała wniesione dnia 22 lipca 2021 r. pismo procesowe stanowiące wniosek o uzasadnienie wyroku. Powyższe pismo nie zostało podpisane, z uwagi na obostrzenia związane z pandemią oraz okres bożonarodzeniowy. Podpisany egzemplarz tego pisma został przesłany 7 stycznia 2022 r.
Zarządzeniem z 19 stycznia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1237/21, Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a."), wobec niewykonania przez skarżącą wezwania z 9 grudnia 2021 r.
Następnie pismem z 31 stycznia 2022 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia WSA w Warszawie. Zarzuciła naruszenie art. 49 § 2 p.p.s.a. poprzez zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku strony skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji kiedy dany wniosek został uzupełniony poprzez podpis osoby uprawnionej do reprezentacji spółki, tj. prezesa zarządu skarżącej D.J., a zatem sprawie może zostać nadany dalszy bieg, bowiem brak formalny wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku został skutecznie uzupełniony.
W kolejnym piśmie strona podniosła, że osoba reprezentująca spółkę nie mogła się podpisać w rozumieniu art. 46 § 4 p.p.s.a., a więc pozostawienie wniosku bez rozpoznania było przedwczesne. Wskazała również, że w doktrynie przyjmuje się, że przewodniczący może wydać kolejne zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych pisma.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. § 4 tego przepisu przewiduje, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Niepodpisanie pisma stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustawa – p.p.s.a. nie przewiduje szczególnego rygoru nieuzupełnienia braków formalnych pisma.
NSA stwierdza, że uzupełnienie braku formalnego, jakim jest niepodpisanie pisma, polega albo na podpisaniu jego kopii i ponownym przesłaniu do Sądu albo na podpisaniu pisma znajdującego się w aktach sprawy (po dokonaniu w aktach sprawy stosownej adnotacji). Natomiast nie stanowi uzupełnienia tego braku złożenie oświadczenia potwierdzającego żądanie uzasadnienia wyroku.
Z uwagi na powyższe NSA uznał, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego wniosku z 22 lipca 2021 r. w sposób prawidłowy. Złożenie przez nią oświadczenia o podtrzymaniu tego wniosku było niewystarczające, a co więcej pismo to nie zostało podpisane w terminie otwartym do uzupełnienia omawianego braku.
Podkreślenia przy tym wymaga, że termin do uzupełnienia braków formalnych pisma nie jest ustalany przez sąd, lecz wynika z art. 49 p.p.s.a. Sąd nie ma również dowolności w ponownym wzywaniu strony do uzupełnienia braków formalnych pisma. Może tego dokonać jedynie, gdy pierwotne wezwanie było obarczone pewnymi brakami, było niejasne bądź nieprecyzyjne albo za ponownym wezwaniem przemawiały inne okoliczności (jak w niniejszej sprawie w przypadku pierwotnego wezwania – brak skutecznego wezwania strony do uzupełnienia braków z uwagi na brak organu upoważnionego do reprezentacji spółki). Z uwagi na to, że zarządzenie z 8 grudnia 2021 r. nie było obarczone takimi wadami, nie było podstaw do ponownego wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Zdaniem NSA, na gruncie niniejszej sprawy nie zaszła również okoliczność braku możliwości podpisania wniosku w rozumieniu art. 46 § 4 p.p.s.a. Należy bowiem podkreślić, że w doktrynie przyjmuje się, że przepis ten ma zastosowanie do osób, które nie mogą podpisać się z powodu nieusuwalnej lub długotrwałej przyczyny takich jak np. kalectwo lub choroba uniemożliwiające złożenie własnoręcznego podpisu, analfabetyzm (por. H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 46). Na takie zaś okoliczności skarżąca spółka się nie powoływała.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.