Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 15 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Lu 304/10 zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o wydanie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10 przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych?".
W ocenie Sądu pierwszej instancji udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie, co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Dyrektor Izby Celnej w B. P. wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie oraz wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniu zarzucił naruszenie:
- 1. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dziennik urzędowy Unii europejskiej C 115/47), poprzez bezzasadne zawieszenie postępowania sądowego o sygn. akt III SA/Lu 304/10, z uwagi na przedstawienie przez WSA w Gdańsku postanowieniem z 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 262/10 pytania prawnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w sytuacji braku przesłanek do wystąpienia przez ww. Sąd z pytaniem prejudycjalnym;
- 2. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie sprawy, będącej przedmiotem postępowania przed WSA nie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W uzasadnieniu organ podniósł, że przedstawienie pytania prejudycjalnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej było niezasadne, gdyż inne wojewódzkie sądy administracyjne rozważając kwestię zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z prawem europejskim, nie miały w tej kwestii wątpliwości.
G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie wywodząc, że Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w analogicznej sprawie uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. P. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zarzuty podniesione w skardze do WSA przez Spółkę dotyczyły między innymi naruszenia art. 129 ust. 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540). Spółka podniosła, że wspomniany przepis jest "przepisem technicznym" w rozumieniu art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE, a mimo to nie został notyfikowany przez Polskę Komisji Europejskiej w trybie art. 8 Dyrektywy. Z tej przyczyny art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych nie mógł stanowić podstawy wydania decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie sygn. akt III SA/Gd 262/10, przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące kwestii będącej przedmiotem zarzuty skargi wniesionej w niniejszej sprawie.
Sąd pierwszej instancji zawieszając postępowanie w rozpoznawanej sprawie, której stan faktyczny i prawny był zbliżony do występującego w sprawie sygn. akt III SA/Gd 262/10, w istocie podzielił wątpliwości, które legły u podstaw przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego. W związku z tym w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do przedstawienia pytania prejudycjalnego, identycznego z tym jakie zostało sformułowane w postanowieniu z 16 listopada 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny mając na uwadze, że ponowne przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej tego samego pytania prejudycjalnego pozbawione byłoby jakichkolwiek racjonalnych podstaw, uznał za trafne postanowienie o zawieszeniu postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt III SA/Gd 262/10. W tych konkretnych okolicznościach należało bowiem uznać, że rozstrzygnięcie jakie zapadnie w tej ostatnio wymienionej sprawie, z istoty rzeczy uwzględniające orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie.
Wobec uznania, że zaskarżone postanowienie nie narusza art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zbędne stało się rozważanie zasadności zarzutu naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zgłoszonego przez Dyrektora Izby Celnej w B. P. w zażaleniu.
Mając na uwadze wskazane okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.