Uzasadnienie
Zarządzeniem z 12 lutego 2020 r. (sygn. akt II SA/Bk 117/20) Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (dalej zwany "Przewodniczącym") wezwał pełnomocnika Spółki A (dalej zwaną "Skarżącą") do uiszczenia brakującej kwoty wpisu sądowego w wysokości 200 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z [...] grudnia 2019 r. (nr [...]), która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu na Skarżącą kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł. Przewodniczący wskazał, że kwotę tę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") i § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej zwanego "rozporządzeniem RM z 16 grudnia 2003 r.").
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie. W piśmie uzupełniającym zażalenie wniosła o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego i zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 231 ppsa oraz art. 233 ppsa w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. przez jego zastosowanie i przyjęcie, że wysokość wpisu od skargi wynosi 400 zł i zasadnym było wezwanie Skarżącej do uiszczenia dodatkowego wpisu od skargi w wysokości 200 zł, gdy właściwa wysokość wpisu wynosi 200 zł i kwota ta została przed wniesieniem skargi uiszczona na rachunek bankowy WSA.
W uzasadnieniu Skarżąca stwierdziła m.in., że § 1 pkt 1 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku należności pieniężnych budżetu państwa, którymi to nie są kary nałożone za zgłoszenie danych niezgodne ze stanem faktycznym, inne niż dotyczące towaru na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2332 ze zm.). Zdaniem Skarżącej, wpis od skargi w przedmiocie kary pieniężnej powinien być ustalony na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. i wynosić powinien 200 zł, która to kwota została wcześniej uiszczona przez Skarżącą na rachunek bankowy WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
Z art. 230 § 1 i 2 ppsa wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest zażalenie. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca skargę ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa). W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z okoliczności zwalniających Skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych.
Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał Skarżącą (przez jej pełnomocnika) do uiszczenia w terminie siedmiu dni brakującej kwoty wpisu sądowego od złożonej skargi, pod rygorem odrzucenia tejże skargi. Wspomniany rygor wynika z kolei z treści art. 220 § 3 ppsa.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białystoku z [...] października 2019 r. o nałożeniu na Skarżącą kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. W związku z tym od skargi należało pobrać wpis stosunkowy, skoro zgodnie z art. 231 zdanie pierwsze ppsa tego rodzaju wpis pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 ppsa rozporządzeniu RM z 16 grudnia 2003 r. Z § 1 tego rozporządzenia wynika, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja dotyczyła kary w wysokości 10 000 zł, a zatem zastosowanie znajdował § 1 pkt 1 wspomnianego rozporządzenia, który określa, że przy wartości przedmiotu zaskarżenia do 10 000 zł wpis stosunkowy wynosi 4% tej wartości (nie mniej jednak niż 100 zł). Skoro 4% z 10 000 zł daje 400 zł, to - w sytuacji, gdy Skarżąca wnosząc skargę uiściła jedynie 200 zł - Przewodniczący zasadnie wezwał Skarżącą do uiszczenia brakującej kwoty wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
Bezzasadne jest stanowisko Skarżącej zaprezentowane w zażaleniu, zgodnie z którym nałożona na nią kara pieniężna nie jest należnością pieniężną w rozumieniu § 1 pkt 1 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. Wbrew twierdzeniom Skarżącej, prawodawca ani w art. 231 zdanie pierwsze ppsa, ani w § 1 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. nie daje podstaw do interpretowania użytego w tych przepisach zwrotu "należność pieniężna" w taki sposób, że nie obejmuje on należności pieniężnych stanowiących dochód budżetu państwa.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa, oddalił zażalenie.
PG