Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 marca 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 1629/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez I. Sp. z o.o. w D. decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 lutego 2017 r. nr Sp 522.2015 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2023 r. wnosząca skargę kasacyjną została wezwana do uzupełnienia jej braków formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez:
- a) nadesłanie pełnego odpisu KRS skarżącej kasacyjnie Spółki, uwzględniającego stan prawny na dzień udzielenia pełnomocnictwa z dnia 22 lipca 2022 r., gdyż znajdujące się w aktach sądowych KRS-y pochodzą z lat 2017-2018, co uniemożliwia weryfikację osób uprawnionych do reprezentacji Spółki, a zatem poprawności udzielenia ww. pełnomocnictwa;
- b) uzupełnienie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej gdyż, prawidłowa wysokość wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, obliczona na podstawie ww. przepisów, wynosi 500 zł. Wnosząc środek odwoławczy strona wpłaciła kwotę 400 zł tak więc powstała niedopłata, którą należy uzupełnić.
Wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej, doręczono na adres pełnomocnika skarżącej w dniu 1 lutego 2023 r. W wiadomości e-mail z 3 lutego 2023 r. pełnomocnik poinformował, że załącza dowód uiszczenia dopłaty do wpisu. Wydrukiem z dnia 23 listopada 2022 r. potwierdzono uiszczenie wpisu.
Do dnia wydania postanowienia przez WSA w Warszawie pełnomocnik nie nadesłał pełnego odpisu KRS skarżącej spółki.
W związku z nieuzupełnieniem braku formalnego skargi w terminie WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący kasacyjnie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na rzecz uprawnionego kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:
- 1. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisu prawa procesowego w postaci art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i pominięcie, mimo obowiązku orzekania na podstawie akt sprawy, treści odpisu KRS uprawnionego znajdującego się w aktach sprawy i przyjęcie, że w aktach brak jest odpisu KRS, z którego wynika umocowanie prokurenta spółki M. K. do samodzielnej reprezentacji spółki, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie, z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej;
- 2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisu prawa procesowego w postaci art. 177a p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w wezwaniu uprawnionego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez przedłożenie odpisu pełnego KRS spółki, uwzględniającego stan prawny na dzień udzielenia pełnomocnictwa z dnia 22 lipca 2022 r. mimo braku podstaw do uznania, że skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym niewykazania osoby uprawnionej do reprezentacji spółki i poprawności udzielonego pełnomocnictwa procesowego, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie, z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej;
- 3. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisu prawa procesowego w postaci art. 178 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w odrzuceniu skargi kasacyjnej uprawnionego z dnia 20 stycznia 2023 r. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych tej skargi kasacyjnej mimo nieistnienia podstawy do takiej czynności procesowej, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie, z uwagi na uniemożliwienie merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie nie uzupełniono na jego wezwanie wszystkich braków formalnych skargi. Sąd wezwał do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz o nadesłanie pełnego odpisu KRS skarżącej kasacyjnie Spółki. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną został prawidłowo wezwany do uzupełnienia dwóch ww. braków formalnych, z których tylko jeden został uzupełniony w terminie, tj. uiszczono wpis od skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumentacja podnoszona przez Skarżącego w zażaleniu jest bezzasadna. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w doktrynie "to na osobach, które podpisały pełnomocnictwo, ciąży powinność wykazania swego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności związanej z wniesieniem skargi kasacyjnej" (zob. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 176). W sytuacji zasygnalizowanego w wezwaniu braku w przedstawionym zakresie, na skarżącej kasacyjnie ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania i przedłożenia w terminie stosownego odpisu z KRS.
Nie można tym samym negatywnie ocenić wezwania Sądu I instancji, gdyż obecne w aktach sprawy odpisy z KRS były tak dawne, że ich aktualizacja była wymagana dla uzyskania pewności co do umocowania czynnych w sprawie osób.
W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 178 p.p.s.a., odrzucając skargę kasacyjną w niniejszej sprawie, wobec nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie. Zasadnie także zwrócił skarżącemu kasacyjnie kwotę stanowiącą równowartość wpisu od skargi kasacyjnej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.