Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 127/10, Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. zarządził przymusowe ściągnięcie od skarżącej J. D. na rzecz Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. należnej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych, powołując jako podstawę prawną art. 228, art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie).
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji wskazał, że skarżąca pomimo wezwania do uiszczenia należnej opłaty - nie uiściła.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie J. D. podniosła zarzut, iż przedmiotowa kwota została już uiszczona w związku z tym wskazała, iż zarządzenie jest bezzasadne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie prowadzi do uchylenia zaskarżonego zarządzenia oraz umorzenia postępowania sądowego w zakresie przymusowego ściągania opłaty kancelaryjnej.
Wprawdzie w dacie wydania zaskarżonego postanowienia (1 lutego 2011 r.) Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. zgodnie z § 2 rozporządzenia zasadnie stwierdził, że należna opłata kancelaryjna nie została uiszczona wbrew regulacji zawartej w art. 234 § 2 zd. 1 p.p.s.a. i istniały podstawy do przymusowego ściągania jej od strony (art. 234 § 2 zd. 2). Jednakże, jak wynika z akt sprawy, opłata ta została uiszczona w dniu 18 lutego 2011 r., kiedy akta znajdowały się jeszcze w Sądzie I instancji. Pozostawienie zatem w obrocie prawnym zarządzenia o ściąganiu przedmiotowej opłaty nie ma uzasadnienia. Wobec uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej bezprzedmiotowe jest zarządzanie jej ściągania od strony. Bezprzedmiotowość jest zaś przesłanką umorzenia postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 3).
Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 189 w związku z art. 197 w związku z art. 198 p.p.s.a.