Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 lutego 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2642/19 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił skargę S. Sp. z o.o. w A. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny oraz ustalenia opłaty.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu ww. dokumentu, jeżeli zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., pod rygorem odrzucenia skargi. Pisma wzywające skarżącą do usunięcia ww. braków zostały doręczone skarżącej w dniu 13 stycznia 2020 r. W wykonaniu ww. zarządzenia skarżąca 20 stycznia 2020 r. uiściła wpis sądowy od skargi, jednak w zakreślonym terminie, to jest do 20 stycznia 2020 r. nie wykonała zarządzenia wzywającego do nadesłania oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu ww. dokumentu, jeżeli zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu.
W zażaleniu skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, do których uzupełnienia została wezwana, podczas gdy skarżąca nie została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w postaci złożenia odpisu z KRS Spółki. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że nie otrzymała wezwania do usunięcia braku formalnego poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu ww. dokumentu. O istnieniu takiego braku i ewentualnym fakcie wezwania do jego uzupełnienia skarżąca dowiedziała się dopiero w momencie otrzymania zaskarżonego postanowienia.
Z uwagi na powyższe, skarżąca nie miała wiedzy o istnieniu braku w tym zakresie, a tym samym nie miała możliwości jego usunięcia. Skarżąca w dotychczasowej korespondencji otrzymała jedynie wezwanie do usunięcia braków w postaci uiszczenia opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiącego podstawę odrzucenia skargi w tej sprawie, jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jeżeli strona nie uzupełniła braków skargi, podlega ona odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca w wyniku wezwania uzupełniła brak formalny skargi poprzez uiszczenie należnej opłaty, nie wykonała natomiast zarządzenia wzywającego do nadesłania oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu ww. dokumentu.
Wbrew twierdzeniom zażalenia z akt sprawy wynika, co trafnie stwierdził Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że pisma wzywające skarżącą do usunięcia ww. braków zostały doręczone skarżącej w dniu 13 stycznia 2020 r. W aktach sprawy znajduje się bowiem zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w którego treści, jako rodzaje doręczanych pism odnotowano cyt.: "- wez. do uzup. braków formalnych skargi" i "wez. do wpisu" (k. 15 akt sądowych). Również ze znajdujących się w aktach sprawy pism przewodnich stanowiących wykonanie zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 11-12 i 13-14 akt sądowych) wynika, że starszy referent sądowy wykonał obydwa zarządzenia.
Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2020 r., sygn. akt II GZ 322/19, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości, które może być jednak obalone, co do zgodności treści takiego dokumentu z prawdą, na przykład poprzez złożenie stosownych wyjaśnień.
W rozpoznawanej sprawie nie było przeszkód ku temu, by skarżąca podważała prawdziwość dokumentu, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, poprzez kwestionowanie zawartości przesyłki po jej odbiorze, właśnie choćby poprzez złożenie stosownych wyjaśnień, lub wystosowanie do Sądu zapytania. Takich działań skarżąca w rozpoznawanej sprawie nie podjęła, zatem należało przyjąć, że w przesyłce odebranej w dniu 13 stycznia 2020 r. znajdowało się – jak wynika to ze zwrotnego odbioru tej przesyłki – zarówno wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi.
W związku z powyższym za bezpodstawne należało uznać twierdzenie w zażaleniu, że wyżej wskazane wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie zostało skarżącej doręczone.
W zaistniałej sytuacji, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z uwagi na nieusunięcie jej braków formalnych.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.