Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B.K., reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu adwokata M.S., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 3158/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 grudnia 2009 r.
Pismem z dnia 3 września 2010 r. adwokat M.S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r. w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że w zażaleniu z dnia 11 czerwca 2010 r. na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej skarżącemu z urzędu, jednakże nie został on rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lipca 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień zgodnie z art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach.
Z przepisów p.p.s.a. nie wynika, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do takich elementów orzeczenia, które Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest zamieszczać z urzędu. Należy bowiem zauważyć, że przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, natomiast orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Uprawnienie Naczelnego Sądu Administracyjnego do orzekania w omawianym przedmiocie związane jest jedynie z kontrolą instancyjną tego rodzaju orzeczeń wydanych przez Sąd I instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1412/04).
W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 14 lipca 2010 r. należało uznać za nieuzasadniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 62/10).
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną pełnomocnik powinien złożyć zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z oświadczeniem, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu wniosku.