Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 146/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił wniosek V. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], w przedmiocie nakazania przywrócenia do stanu poprzedniego pasa drogowego.
W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący, zawierając w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadnił w ogóle w jaki sposób wykonanie tejże decyzji spowoduje skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) i nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegał zatem oddaleniu.
Zażalenie na to postanowienie złożył V. L. Domagał się zmiany wydanego rozstrzygnięcia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji wskazał z jakich przyczyn domaga się wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Z treści skargi wynika bowiem, że skarżący obawia się, iż wykonanie decyzji spowoduje istotne skutki natury materialnej w postaci usunięcia ogrodzenia, lecz przede wszystkim rodzi konieczność usunięcia szeregu drzew znajdujących się na terenie nieruchomości, co stanowi działanie przeciwko mieszkańcom okolicy, bowiem przedmiotowe drzewa stanowią swoisty filtr dla powietrza i hałasu.
W ocenie żalącego nie istnieją żadne przeszkody techniczne, aby dokonać inwestycji w postaci jednej studzienki kanalizacyjnej w innym miejscu, bez konieczności usuwania drzew, a stopień zaawansowania inwestycji nie przemawia za prowadzeniem dalszych prac akurat w części pasa drogowego drogi powiatowej nr [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wprowadzona w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Wbrew twierdzeniom skarżącego podniesionym w zażaleniu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze do Sądu pierwszej instancji nie posiada uzasadnienia, które wskazywałoby na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. Tak sformułowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie i zasadnie Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na dokonywaną przez Naczelny Sąd Administracyjny ocenę zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji nie mogły natomiast mieć wpływu argumenty, które w ocenie skarżącego uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a które zostały podniesione dopiero w zażaleniu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
PG