Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2041/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Sąd I instancji wskazał, że [...] (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2017 r.
Zarządzeniami z dnia 21 września 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, doręczenie skarżącemu powyższych wezwań nastąpiło w dniu 10 października 2017 r. Skarżący uiścił w terminie wpis od skargi, jednak do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wobec powyższego Sąd I instancji – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 – dalej: p.p.s.a.) – odrzucił skargę strony.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. W uzasadnieniu zażalenia skarżący opisał swoją trudną sytuację życiową wskazując jednocześnie, że nigdy świadomie nie naruszył przepisów prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuje ponadto, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi powołany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. II GSK 1638/11).
W sprawie bezspornym jest, że na mocy zarządzenia z dnia 21 września 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Strona nie podważała również, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono skarżącemu w dniu 10 października 2017 r. Zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 17 października 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił ww. braku formalnego.
Jednocześnie należy zauważyć, że okoliczności, które podnosi skarżący, a które odnoszą się do jego trudnej sytuacji życiowej nie mogą podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym Sąd bada czy przesłanki na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy.
Skoro podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wpływały na prawidłowość zaskarżonego postanowienia (nie kwestionował bowiem faktu, że nie uzupełnił braku formalnego skargi) - zasadne było odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.